GARİP KALDIM ANA...
Şu koca dünyada çaresiz ve yitik...
Ay kadar güneş kadar yalnız...
Tek dayanağım da yıkıldı per perişan...
Rüzgar da yokki neden ortalık toz duman...
Olmasaydı anam kalbimdeki iman...
ne gariptir konuşamamak...
susmak....
söyleyememek içinden geçenleri....
içinde birikir dağ gibi....
olur koca bir yumak....
istersin durmadan yatıp uyumak....
geceye düştü aşkımız....
kızıllığı yırtarcasına....
yıldızlar gibi uzaktan bakışımız....
samanyolunu tartarcasına....
sukut etmiş sanki kainat....
geçer dedim deli gönlüme....
bu günlerde geçer....
geçer geçmesinde dedi gönlüm....
elekten devede geçer...
yürekleri deler de geçer...
dön dön yine, yine başa dön.....
tüyleri yolunmuş kuşa dön....
yazık ettiler geçen yıllarıma....
umudum yitik zihnim kapkara...
düven öküzü gibi boşa dön.....
sevginin kanalları tıkanmış....
durmadan apse yapıyor....
kanal tedavisiyle geçer mi bilmem....
yalnız bir neştere bakıyor...
kanıyor...olmuş irin dolu bir derya...
bir kusuruna sitem ettim....
oda beni terk etti....
giderken açtı ağzını yumdu gözünü...
zehirini zerk etti....
biraz üzerine gittim.....
hemen çark etti....
mektubuma....
biraz kekik koydum biraz gül yaprağı....
birazda özlemişsindir diye köyümüzün toprağı...
gideli aylar oldu özlemişsindir....
beni değilse de köyünü....
bahçedeki gülleri....
duyma haykırışımı...
duyma feryadımı....
tuzun kuru tabi başın serinde....
sana göre hava hoş....
her şey yerli yerinde.....
tanıyamıyorsun bazen....
en yakınını yakın bildiğini....
tanıyorum sanıyorsun sadece....
bilmiyorsun çoktan defterden sildiğini....
yüzüne gülüyor selam veriyor olsa da....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!