Herkes bir son peşinde
Bekliyor umutsuzlukla
Mutluluğa hasret yürekler
Karanlık hep karanlık
Işık yok içinde
Sarmış çevreyi görünmez
Çok güzel olanı
Paylaşmalı her birey
Güneşin gizlenemediği gibi
Herkese açık olmalı
Şifa dağıtmalı yüreklere
Müzelerde sergilenmeli
Açılsın gökteki perdeler
Yağmurlar uçuşsun tenlerimize
Yeşersin bereket tohumları
Anlatılsın bize tekrar eski masallar
Ufaktık eskiden hatırlarsanız
Bir tepsi dolusu rengarenk şeker
Hepside çok güzel görünüyor
Acaba hangisinden yesem
Karar vermekte zorlanıyorum
Ama hepsini de yemek istiyorum
Önce çikolatalılardan mı başlasam?
En güzel anlar
Esir oldu çaresizliğe
Ellerinde zincirler
Gözleri kapalı
Zaman tutsak
Yok böyle bir duygu
Kaybolan ıssız yalnızlıklarda
Arşa dayanmış çığlıklar
Yok olmuş çaresiz umutlar
Faydasız ne yazık ki
Taş kalbin zincirlemişti ya beni bir zamanlar
Uyandım artık geride kaldı tüm bunlar
En saf aşıklar bile
Yaşamayı zamanla öğreniyorlar
Sabah zilleri çalıyor dinle bak
Seni kalbime gömdüm
Bittin artık bende
Bir daha dönmemek üzere
Beni yakıp yıktığın gibi
Bende seni bitirdim içimde
Geçen günleri arıyoruz
İstediğimiz güzellikte değilse
Koşuyoruz peşinden amansızca
Tekrar yakalayacağımızı umarak
Belki daha iyi yaşarız diye hayatı
Özlem duyuyoruz buruk geçmişe
Yüklerim günden güne iyice arttı
Kader acılarıma bire bin kattı
Dostlar beni hep yarı yolda sattı
Bu hayattan bana ne fayda
Gözlerimin pınarı kuraklık görmedi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!