Mutluluk,
Ne güzel şeysin sen
Aşkla gülen bebekler gibi
Saf ve temiz yüzünle
Günaha asla el sürmemiş
Yeni doğmuş ve körpecik
Mutluluk basit bir yolculuk
Kendimi tanımakla çıktım yola
Gözlemledim hayattaki güzellikleri
Yansıttım aynamdan tüm evrene
Sardı mutluluk hafifleyen bedenimi
Kalbim çiçek bahçesinde bir damla
Önce bir gülücükle başladı herşey
Eklendi buna güzel sohbetler
Takıldı gözlerime gülen gözlerin
Çağladı umutsuz ve durgun nehirler
Coştu dalgalar yüksekten boşluğa
Hayat hızlı çekime geçti adeta
Bir ailedir mutluluk
Sarılmış sımsıcak umutlara
Yokluklara bile ağlamayan
Saflığın timsali ve sevgi dolu
Küçücük kız uzaklara dalan
Gülen baba ile oğul
Şans her zaman yanında
Bel ki bilmiyorsundur
Yada inanmak istemiyorsundur
Ancak sahip olduklarını düşün
Kendini olmayanlarla kıyasla
Gözün hep yükseklerde olsun
Sen yürürken,
Ağaçlar yol verir sana
Bulutlar diz çöker önünde.
Güneş selam durur
Ay yol gösterir.
Yıldızlar uçuşur üzerine.
Sen gelince aklıma
Gözlerim buğulanır
Heyecan sarar bedenimi
Yaşadıklarımız gelir aklıma
Cebimdeki resmine bakarım
Unutamam o günleri asla
Yüzün kazınmalı en sert kayalara
Fotoğraf gibi işlenmeli sayfalara
Adın yazılmalı şanlı topraklara
Ulaştırılmalısın seni seven kuşaklara
Işık gibisin vurursun simalara
Sevgi ilinde yanan bir kalp
Almış başını gitmiş gurbete
Unutmak için imkansız aşkını
Esir olmamak için amansız nefrete
Arkasına bile bakmadan gözü yaşlı
Şiirle yaratıldı aşkın bedeni
O karanlıkta bir gölgeydi yoksa
Ne elleri vardı ne ayakları
Ayrıca kör bile değildi
Olmadığı için gözleri
Delilikti o hastalıktı çaresiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!