Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sen benim gönlümde yağan,
yağmur!
Esen rüzigârımsın ey yar!
Mırıldanırken o şarkımızı,
Rahiyalarla gelir ,nevbahar.
Anılar tazelendikçe aklıma,

Seni bu denli sevmeseydim eğer
Ellerin olma benim ol dermiydim
Mazide kalmasaydı o sevgiler
Rüyalarına öyle girer miydim

Aşkımız çiçek gibi hiç solmasın

Nasıl küçülürsem öyle giderim
Aşkı umursamaz benim kaderim
Zaten kuantum Sıçrama, benim;
Aşkı çözmekteki en büyük ereğim

Nasıl seversek öyle kaybederiz

On dört hece şiirim büklüm yerinde ben
Tıkanmış cidarımda fişek gibi patlarım
Yıldız yağmuru olur gökten coşup yağarım
İnciler dizelerim çağrışım belleğimden

Serbestte kalsaydım ki liriz mim bol olurdu

Yıkılsa birden gönlümdeki şu köhne mekân
Can suyu verilse el sürülmemiş aşklara
Hayat bulur muydu ki usta kalem ucunda
İmgelerim tutuşurken revnak-ı baharda
…
Ölüm yaklaşınca değişirmiş hep dünyalar

Feleğin oyunuydu aldandım
Unumu eledim eleğimi astım
Rica minnet şiirden ayrıldım
Halimi sorana raslamadım

Sen daha izini kaybettirmedin!
Eskinin devamı, ritüellerin;
Varı /yoğu gezmek istemelerin,
İçinden geldiğince gülmelerin
Lay lay lom değil: hayatın kendisi.

Terk edemediğim yalnızlığım
Aşkımın en cefakar dostudur
Şaşarım kim derse vefasızım

Sevgiden başka hiç borcum yoktur
Elbet ki suç karşılıksızlığım

Hediyem olsun sana sevgilim
En güzel gününde hatırlarsın
İkimiz için kendim derledim
Dikensiz güllerden taç yaparsın
İçimde bir his var sorma gitsin

Evsiz barksız ; öyle birbaşıma,
Razı oldum ben alınyazıma...
Ceza desem değil ödül değil
Allahın takdiridir öyle bil.

Nasılsa hakkı yenen yoksada?