Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Yaz yazabildiğince şiir ,hikaye ...neyse !
Söyleyecek sözün olsun gelecek nesillere;
Yaz ki ufkun açılsın kendince ;hiç değilse,
Hayat ver o uyuyan imgesel sözcüklere...

Sanatta bir şeyin tekrarı yok gibidir:

Seni bilmem fakat umutluyum ben
Eninde sonunda bizede güler
Maziye bıraktığımız dünden
Rica minnet geldiğimiz günler

Aşk yalnızlık dramı olmasın

Sensizliği taşırım mısralarıma
Yorgun argın düşerken yollara
İklimsiz sılamıza sis çökmüş
Duman bürümüş doruklarına

Göz gözü görmüyor geçit vermez

Gel barışalım kalem elinde olsun say ki
Yazacak bir şey yok veya aklına gelmiyor
Gözünü kapat başla ne yapabilirsin ki
Şeytan azapta gerek demek beni üzüyor

Bir şekilde başlamak devam etmek gerekir

Eh artık şiirden söz etmedik hiç
Razı gelmez aklı evvel kişiler
Can kendini anlatamazmış/ilginç
Aşkı anlatamaz sonra şiirler

Nereden bakarsan bak mantıklı

Şiir dediğin nedir sanki yazılır biter
Aşksa emanet kalbi ehline teslim eder
Varsa içinde cevher bir ömür boyu sürer
Yoksa mum alevi misali takatsiz söner

Seni kaybettim bir akşam vakti
El etek çekilirken ıpıssız
Mavi bulutlar çözüldü sanki
Artık her şey sonsuza karıştı

Tarumar oldu gönül bahçem Ah!!

Yaşam hikâyeleri okunuyor yüzlerden
Sevdiğini sanırken yanıldığını anlamak
Bilinçaltında gizli ideal arkadaş algısıymış
Ona koşarken gerçeğe takılmak
Şimdi ürkek ve hüzünlü bakan gözlerden

Sevmeyi anlat bana...yalansız!
Eninde sonunda hep ...gülmeyi!
Maviyi anlat bana.......bulutsuz!
Rüzgarı anlat bana, ıslığı;
Aşka davet eden.. kusursuz.

Sevgiye uzak durma o seni bulur sanma
Bir yanın acı keder bir yanın ateş olsa
Bıraktım gülmeleri feda ettim uğruna
Uzaklaştıkça düştüm doludizgin ardına

Bir gün devran dönecek ereceğim muradıma