Faydası yok onca yalvarmanın
Eninde sonunda olan olur
Rüzgar esince yönünü bulur
Hasbelkader sonuca varmanın
Aşk bu nerden eser hiç belli olmaz
Neki fırtına mıdır anlaşılmaz
Sorma ne haldeyim içimde yangın
Etekleri sarmış alevlerdeyim
Varın yare gidin ben ona sargın
İllâki gönlum ondadır deyin
Lâmı cimi yok bu işin ,söyleyin!
Sanki uzaktayım çok uzaklarda
Erişilmesi güç sanılan yerde
Varlığım yanında bulunmasa da
Içinde duy beni yanı başında
Lale bahçesinden Lale toplarken
Sen yoksun boş sayfa gibi
bembeyazı
Eğilmiş yazmaya çabalıyorum
Varlığınla değiştirdiğin o yazın
İlk sabahlarını anımsıyorum
Lodosun savurduğu keskin ayazın
Önce sessiz bir köşede, ilham gelir diye;
Pür dikkat odaklanırım, kulağım kirişte.
Unuttuğumu sandığım, yepyeni bir sevi/ye;
Yelken açmama zamanım geldi de geçmekte*
Her aşk vazgeçilmez apayrı bir heyecan mı?
Ne zaman ki, gönül sayfam açılsa,
Gözleri kendinden mülhem sen varsın.
Ayraç olmuş, kuru karanfilim çıksa,
Bahtı kara, yüreğimi dağlarsın.
Talihsiz vefa borcun üzerinde,
Dalıverince göz geçmişe gider
Zifiri karanlık kaplar içini
İçlendikçe gönül hasretlik çeker
Unutturamaz hiçbir şey ismini
Gel ki dolsun içimdeki şu boşluk




-
Hülya Bakaye
Tüm YorumlarŞİİRLERİNİZİ TAKİP EDİYORUM.BENİ EN ÇOK ETKİLEYEN YANI YAŞANMIŞLIK DUYGUSUNU HİSSETTİRMENİZ.TEBRİKLER.SAYGILARIMLA