Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sevda kelepçesini takındım,
Ezelden beridir ah ! yazgımsın,
Masmavi şiirden desen yaptım,
Rastgele çizdim, gönlüm ne yapsın ?
Aşk:İçsel hazinem ,tek varlığım.

Harala gürele geçiyor ömrüm
Aşkın zehir olsa içerim inan
Ne han ne saray ister garip gönlüm
Dert bende derman sende neylesin Can
Ağlamak nafile sevmektir çözüm
Nerede nasıl ne gösterir zaman

Hadi deyince olmuyor işte
Üstüne üstlük hadi sev deyince
Leylaklar dökülse güller ağlasa
Yar yolunda yeminim var sevmeye
Aşkınla senden önce ve senden sonra
Bir milât başlattın varlığınla

Yaz gelince elinin teri değer avcuma,
Hani sımsıkı tutup bırakmak istemezdim.
Mecburen ayırırdık iş çıkışı her Cuma,
Şair olmadan önce değerini bilmezdim.

Şimdiki aklım olsa bırakır mıydım hemen,

Yazar o ! Hiç bıkmadan sürekli okur yazar
Yazamadığı zaman okur okuyamayınca
Sıkılmadan aklına ne gelirse hep yazar
Her daim yazacaktır dünyada var oldukça

Çünkü yazmak düşünmek olduğu kadar hayal

Yazmak: Keman çalmak gibidir Allah vergisi
Sinir uçlarında oluşan ilahi bir tepki
Deftere uzanırken yazılması bitmiştir
Giriş cümlesi doğum habercisidir sanki

En büyük sıkıntı ilk dörtlükte yaşanır

Yaşama sevincini sevdadan alan şair
Destek ünitesine bağlanmış gibi yaşar
Fişi aşkın elinde ancak o karar verir
Devam mı tamam mı bir anlık niyete bakar

Yaşama sevincini şiirden alan şair

Yolun sonu mu geldi bu ne figan sevdiğim
Bırakma ellerimi belki ölebilirim
Yalnız şairler gibi bir otel odasında
Size bir varmış bir yokmuş dedirtebilirim

Son şiirim defterimin son sayfasında işte

Kaç zaman geçti ,
senden gayrı şiir yazamadım.
İçin için tutuştu aşkım, unutamadım;
Oysa ki izi kalmaz yaşanmamış aşkların
Çok aradım fakat karşılık bulamadım.

En iyisi alıştır sen kendini
Razı ol kaderine şimdiden
Canın sıkılabilir belki
Ama çaresi yok bu günden
Nasıl düzelir bilinmez gibi