Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sevmem sürünen yaprakları
Hazanları sevmem.
Taş binada,
Akıl başta gerektir.
Çelenk çelenk güllerime kıymayın
Çiçekler dalında gerçektir.

Süslü saksılarda bir gül uyuttum
Bin hazla suladım, nazla büyüttüm
Tüm sevdiklerimden değerli tuttum
Gönül bahçemize kuruldun gülüm.

Sanki bir bebekti sevgi beklerdi

"Söylenmedik kalmışsa sevgiden aşktan yana,
Hep dilimin aczidir, seni unuttum sanma.
Dem geçer, devran döner, her şey yiter zamanla,
Gönlümde tek sen kaldın yaşayan hatıranla."

Gider mi gözlerimden deniz rengi gözlerin,

Medet sâki, kadehin bal kâsesine döndü
Senden gayrı acımı bilmem kim dindirecek
Bir insafsız sevgili yolunda rûhum söndü
Kim kaldı artık beni kabrime indirecek.

Fırtınalar içinde çok dalga bordaladım

Şiirde Pîrim A.Rahim Balcıoğlu'na

Yeniden toprağa taşa takıldın
Dökülen kirpiğe Kaş'a takıldın
Dostlar meclisinden çekip ayağı
Kuruyu bıraktın yaşa takıldın.

Dert yağdıkça üstüme, rahat yaşar zanneder,
Ben "hadımım" dedikçe, o yine benden ister.
Ruhu duymaz kiminin; kimi doymaz yer de yer,
Ben "hadımım" dedikçe, o yine benden ister.

Çalıma diyecek yok, sanırsın ki kahraman,

Ne kadar git desem benden uzağa;
Yine de karşıma sen çıkıyorsun.
Boşuna uğraşma, düşmem tuzağa
Bakışınla dahi can yakıyorsun.

Bin cilve, bin nazla arsız edâlar

Fındıkpınarı derler; gelinlikli kız gibi
Yazları serin olur, sanki buz tutmuş dibi
İnsanı kanlı canlı, belli burdan nasibi
Ne de güzel yüzlüdür genç kızları buranın
Hepsi de Türk özlüdür ahalisi ovanın.

Bir vefanın eseri senin varlığın bize
Bilmem hangi yamaçta büyüdün gelinciğim?
Hep bereket getirdin köhnemiş evimize
Ruhumuza huzuru bürüdün gelinciğim.

Sarmaşık fidanıydın yuvasına sarılan

Herşey bitti "dün" oldu, beni zorlama,
Kâbusum oldun artık, girme rüyama.
"Çok naz aşkı yorarmış" dediler ama;
Sen bilmedin hâlimi, şimdi ağlama.

Kararttın yıllarımı, sana yoruldum