Ensar Aktaş Şiirleri - Şair Ensar Aktaş

Ne de masum hayallerimiz vardı seninle
Tertemiz duygularımız, ölümüne sevgimiz
Kimse ayıramaz sanırdık, sevenler hep elele
Meğer Felek ile işbirliğindeymiş kaderimiz

Ne yaptıysak olmadı, kavuşturmuyor engeller

Bu şehir böyle miydi eskiden
Böyle ıssız böyle sessiz, kimsesiz değildi
Her yerde cıvıl cıvıl kuşlar öterdi
Bahardı her mevsim, açardı çiçekler, herşey güzeldi
Bu şehir benimdi, bense bu şehrin neşesi
Çünkü sen vardın bu şehirde, gönlümün prensesi

Yalan aşklar hep tatlı başlar
Zamansız açan çiçekler erken solar
Çok geçmeden sel olur akar
Gözlerden kanlı kanlı yaşlar

Senin her şeyin yalan, her sözün palavra

Seni ellerimle yolcu ederken
Gitme diye haykıracak ses bulamadım
Gidişine içim kan ağlıyorken
Ardından akıtacak yaş bulamadım

Şu gönlüm sevginle öyle dolmuşki

Eski bir şiirsin sen durdukça yıllanırsın
Gözden çok ıraksın, ama gönülden çok yakındasın
Gözlerimi mahrum bıraktın o gül yüzünden ama
Hayalin senin kadar zalim değil, her gece rüyamdasın

Eski bir şiirsin sen soldukça yeşerirsin

İnanki dayanmak çok zor
Bir gün bir saat sensizliğe
Hasretin içimi yakıp kavuruyor
Alışmışım seni her gün görmeye

Uzaktan da olsa görürüm seni

Seher yeli gibi araladım bu sabah perdelerini
Süzülüverdim odanın penceresinden içeri
Körpe bebeklerden daha masum uyuyordun
Güzelliğin melekleri kıskandıracak gibiydi

Kıyamadım uykunu bölüp seni uyandırmaya

Her tarafım ateşler içinde
Yanıyorum sanki seni düşündükçe
Bir mucize olsa bir gelsen
İmkansızı aşıp bir gelsen
Söndürmek için değil
Aşkınla ateşleri körükleyip

Yer yüksek, gök çukur sanki
Ayaklarıma değiyor kara bulutlar
Her ihtimali denedim inanki
Başımda hep aşılmaz hudutlar

Dünya dört nala dönüyor

İki mevsim arasında sıkışıp kaldı biçare benliğim
Ne yazı yaşamasını bildi divane gönlüm ne de kışı
Geceyle gündüz arasında sararıp soldu gençliğim
Kırka ayak basmadan, kaybettim gülüm ben bu yarışı

Gouda,15-08-2003