Ensar Aktaş Şiirleri - Şair Ensar Aktaş

Her kalemi tutuşumda
Diyorum ki yazayım
Sevgi dolu, umut dolu,
Pembe pembe şiirler
Sevgililer kavuşsun,
Çocuklar hep gülsünler

Ey anlımın kömür yazısı hüzün
Korkutur mu sandın beni, gözdağların
İçimde Himalaya dağları kadar bugün
Büyüklüğü eflâtun, mor umutların

Söndürür mü bu ateşi, o ayaz buz dağların

O eğlence senin bu eğlence benim
O diskotek senin bu diskotek benim
Alt üst ettin bütün İstanbul’u
Ama bana rastlamadın
Beni bulamadın değil mi?

Bu beşyüzüncü şiirim
Ve beşyüzikinci çoçuğum
Gizem bir, Ethem iki
Toplam beşyüziki
Dile bile kolay değil tabi
Ama, hayatta yok başka

(Bu şiir 60’lı yıllarda çalışmak için Avrupa’ya
gelen ilk kuşak işçilerimiz, babalarımıza atfen yazılmıştır.)

Biraz sonra kalkacak ayrılık treni
Bağışlamaz ayıracak iki candan seveni
Götürecek uzaklara, tanıtacak gurbet elleri

Şiirler yazardım eskiden
Dağlara, taşlara, uçan kuşlara
Sevip sevilenlere, tüm aşklara, aşıklara

Sonra bir gün yüreğim sustu
Kalemim durdu

Ah bu şiirlerle şarkılar da olmasa
Bir fincan kahvenin ve sigaranın yanında
Şimdi ağıtlar yakıyor olurlardı arkamdan sevenlerim

Sen kapıyı daha dün gece çekip gittin, alışırsın dedin
Ben bu kahrolası ayrılığa alışamam bilirsin

Özlemek te kifayetini kaybetti
Senden ayrı kaldığımdan beri
Gündüzleri aklımdan çıkmıyorsun
Geceleri rüyalarımdan
Biliyorum bana gülüyorsun
Çoook uzaklardan

Çözemedim şu kadın milletini
Bir türlü çözülmüyor
Her şeyi yalan her şeyi gizemli
İçi dışı hep sırlarla dolu
Ne sevmesini biliyor nede sevilmesini
Ne kıymet biliyor nede veriyor

Mevsim bahardı
Kardelenler süslemişti karları
Rengarenk çiçekler açmıştı
Şenlendirmişti kuru dalları
Gözlerin değmişti gözlerime
Aşk düşmüştü küflenmiş yüreğime