Keşke biraz insan olsaydım çevremdeki varlıklara istinaden....
Belki olurdum atide
Ya varlığına armağan edilen
Ya da her fırsatta kaybeden...
19 AĞUSTOS 2014 SALI
ALTINDAĞ/ANKARA
Tek beddualık nefes kalır ardımda
Ve ölüm bir tehdit değildir,
Çünkü her gün belanın kitabı okunur
Kahvaltıdan önce uykudan sonra...
7 HAZİRAN 2016 SALI
Sessizce kaybetmek vardı sonunda,
Anlamsız kaldı tüm seremoniler,
Haberlerden duymak haberlerin en kötülerini...
Haber bültenlerinden duyulur haberler
Ve illaki korkusuz sunulur...
Gözlerinde aynı zaman dilimlerinin suretini gizle,
Yahut yeni bir coğrafyada sana bakmam için izin ver.
Kalmasın gönlümde en ufak bir endişe,
Belki ati, bizden bekler asaleti;
Önümüzde duran yalnızca bir sitem...
Gözlerinde aynı zaman dilimlerinin sureti gizli,
Dağların arasındaki ova kadar yalnız kederli bir kaç gün
Ya da ötesinde bırakılmış kimsesizlik belirtisi
İnsan belki bambaşka bakardı hayata
Batıda...
Sen,
Umut ederken bile kayıp ettiğim düşlerim
Ellerimin arasında kalmış gibi ellerin bir sokak kaldırımında
Yoksa titrek mısralar mı haykırıyor ismini?
Mevsimlerin suçu yok
Onlar sadece sıradandı...
Güzel bir hece ile başlasam cümleye
Ya da karanlığın adıyla
Hani bıraksam kendimi boşluğun da boşluğuna
Elveda demekle yetinmesem
Hangi harf olduğunu bilmediğim bir paragraf bölmesinde aynı hatıranın eşiğinde savrulsam
Kelimeleri seçsem
Gözlerim bir hayal ürünü aşkın karmaşasında
Deniz kenarında mavimsi yaz akşamlarında ayrı bir kimliğe bürünür
Gündüze ulaşma ümitleri...
Mevsimidir bu şehrin
Kayıp adresli mahallelerindeki akşam sohbetlerinin
Yalnızlık konulu bir senaryo sunar bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!