Her sabah kalkar kaşlara,kirpikler
İkinci güneş doğar her insana
Uyanır düşten bütün güzellikler
Bedenle doğa gelir heyacana
Yeni bir güne hoş bir seda ile
İnsan yüreğine konan ateşi
Öyle kolay değil,hemen söndürmek
Gelip su serpmez ne dost ne eşi
İnsanı küllerden çok zor döndürmek
Canlı kalabilmek inan mucize
Ey ulvi görevin yiğit bekçisi
Canım malım dünyam sana emanet
Hak hukuk taşıyan şefkat elçisi
Sen varken kimseden gelmez ihanet
İkinci gözümün sönmeyen feri
Hayatın yüküyle çekilen zahmet
Kimine zulümdür kimine nimet
Ter dökmekten geçer,gereken himmet
Yoksa çilelerle ezilir yürek
Tan vakti başlayan yorucu uğraş
Ne genç ne de yaşlı bir hatır bilir
Akıl başka yerde kalp başka yerde
Küçük,büyüğünün hakkından gelir
Hürmetsiz yaşamda rastlanmaz merde
Bir sarhoşluk,almış başını gider
En etkin fırtınadan etkilenmem bu kadar
Sıcak hislerim bile buz keser ta uzaktan
Gönül bakış hapsinde bir gizemli haz tadar
Ben hep dona kalırım gözlerine meraktan
Kara kışlar üşütmez hislerine yanalı
Bir yerden başlansın kusur örtmeye
Gönüller her söze alınacaktır
Ben son veriyorum çekip gitmeye
Öfkelere hakim kalınacaktır
Dik başını kaldır bir bak selamsız
Öfkeleri sürgün eyle
ihtirasın sönsün artık
Kula nefret nedir böyle
Gönlün Hakk`a dönsün artık
Her elemin bir ızdırap
Sen her sabah kıpkızıl tanyerinden uyanan
Güneşimsin,ışığımsın benim sevdiceğim
Işıltılı bir dünya değil tek istediğim
Ömür boyu ateşim ol şu gönlümde yanan
Sevdasız yaşantına gönül verdim kim ne der
Açık açık söyle nazik sevgini
Artık nazlanmanın zamanı geçti
Ben gibi bulmazsın gönül dengini
Artık nazlanmanın zamanı geçti
Çekingen edayı yolcu et gitsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!