Sen benden ayrı sanma ben sendeyim
Kalbine giriyorum ara sıra
Çağır beni de sana neler deyim
Sanki girmiş gibiyim bağa,kıra
Elbet şimdi özgürsün yoktur yarin
Dünyalara bedel aşkı yıktık Reyhan
Şimdi efkarlı gönlümüz bin perişan
Gözlerimizden dökülen her damladan
Nehirler, deryalar doldu taştı Reyhan
Vuslata ne zamandır özlem giderdik
Ezeldir sevdaya yakın değilim
Bu yüzden olmadı bir tek sevgilim
Aşk sözüne lâlken geveze dilim
Şimdi sevgilerle taşar yüreğim
Sevdadan bihaber aşka gönülsüz
Sılaya kar yağdı, yola çıkma gülüm
Vuslat göründü artık sabret sevgilim
Yumak yumak karları topla gülüm sen
Hasreti avucunda ezip erit sen
Ben seni sabrım kadar sevebildim
Çakma hislerin sinemi çok yordu
Bazen yererken bazen övebildim
İçten yakışın aşktan öte kordu
Bir kıvrak zekan takdire şayandı
İçerime huzur vardı sevdanla
Elem,öfke firar etti yerinden
Nazlı nazlı yürek çarpan edanla
İnce ruhum hazza daldı derinden
Kalp fevkinden kanatlandım kuş gibi
Üzerine vebal taşıma sakın
Ahımdan düşersin bir köhne hana
İntikam almaya varsa merakın
Zarar veremezsen asla bu cana
Ellerimden kaza gönlümden öfke
Elimden kurtulup saklan bir yere
Ben söbe etmeden çıkma sakın ha
Gözlerini dört aç bakın bin kere
Kendini pürdikkat bırak yakına
Bütün tehlikeler gelir hep ansız
Sensiz zamanlara çetele tuttum
Ne eksik ne fazla kayıtlı hepsi
Bana ettiğini sanma unuttum
Ne eksik ne fazla kayıtlı hepsi
Hapis marifetli düştüğüm kafes
Güneşi uyaran şafak,sökerken
Dağ,taş,yer,gök,insan uyanır erken
Gecenin bitimi sabah ederken
Bir güne merhaba demek ne güzel
Uğraşlar boğuşur iken insanla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!