Bugün her şey senden yana
Rüzgar ardından esiyor
Güneş seninle doğuyor
Gittiğin her yer ılık.
Yarın
Üç beş kelime ettik aylar önce
Üç beşten fazla güldük hatırladıkça
Üç beş kelime takılmış aklına
o çocuğun
Üç beş ay boyunca kederlenmiş
hatırladıkça
Saçlarını kesmiş
beni unutmuşsun
Sanki atılması gereken
Kırıklarıydım hayatının,
Uçlarında yıpranan.
yanımda bir şair taşırım
cebimde değil yanımda
şairli bir insan nasıl olursa öyleyim
ben görüyorum o yazıyor
iki kişiyiz biz
çok kişi olmaktan iyidir iki kişi olmak
Emanet bir bahar kondu yüreğime
Yarından tezi yok gidecek
Yine yağmur yağacak diyorlar
Sonra da kış gelecek.
Üzgün duruyorlar
Bilmiyorlar yağmurda ıslanıp
Vakit geç
vakit seni tanıyamayacak kadar
geç olmuş
beyazlar konmuş yer yer saçlarımıza
küçük bir evin camında
hapsolmuşuz çoğu günler.
Tekrarlandıkça incelen bir şey
Düşündükçe tekrarlanan
Bir kapıdan ikinci kez geçince
Kendi evinin rahatlığı siner içine.
Azaldıkça azalan, eksildikçe eksilen
Arttıkça artan bir şey
Ayrılık vakti geldiğinde dünyadan
Ne ellerin durdurabilir beni
Ne de kal deyişin
Kirli sokaklara düştüğünde
Bir yaprak daha
Ne fazlalaşır bir şey
Ve sen
doğa kadar doğal olduğunda
kelebek gibi olacaksın
o bir günlük ömründe
tek yükün kanat çırpmak olacak
Ay yine gök yüzünde
Görmeye alışkın olduğum bir manzara
Farklı bir güne yürüyorum ağır ağır
İnsanlar telaş içerisindeler.
Vakit akşam üzeri
İçimde bir düş uyuyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!