Ender Selvi Şiirleri - Şair Ender Selvi

Sessiz kış akşamının son demindeyim
yorgun bedenimle şimdi avareyim
kalbimin deryasını ararım ta derinliklerden
zaman dolmuş vuslat olmuş evime dönmekteyim soguklar bedenimde barakalar kurdular
yol bilmez iz bilmez beklentiler kuruldular
aynı depresyonlar yine akşam üstünü buldular

nerdesin
nerelerdesin
sev derim
sevmezsin
bak derim
bakmazsın

Sahil kenarına çıkıp, daralan yüregimle dolaşım dedim,
Kenarda kuytu yerde,kurumuş bir dilim ekmek buldum
Gözü yaşlı,hıçkırarak aglayanıda seni gördüm
Tutupta kaldırmak istedim, koptum bir kere deliye döndüm...

Sagıma baktım karanlık,soluma baktım üç beş genç

kırılmış kalbimin ilacı sen olamazsın
hekim olsan kalbime deva bulamazsın
sihirler yapsanda hayatımı yeniden kuramazsın
yıkıntılar içinde hayatıma sen gem vuramazsın

saygın,sevgin,hepsi ama hepsi yalan

Ya rabbi:
Sana hamd ediyorum,her nefeste
Minnet bahçelerinden,bir bahçe de
Yalansız dünyada kaybolurum,kendimce
Aklım almıyor,hikmetini her zerrede

Gel:
Yalnızlığımın tacı
Hüzün çınarı

Gel:
Gözü yaşlı

için yanar bilirim,kaynıyan yüreğinle

kıpırtılar çullanmış,hor görülen benliğinde

azabı mahşerin,ızdırap hançeriyle

Hayırlar içinde bekleriz seni dualarımızla

Gel beraat ışığının fevzi,gel beraat gecesi

Kurtuluşlar için de hikmet veren ülviyatların ateşi

bir özlem vadisi,hasreti selam
kalpten kalbe ihtirasıyla, ihtişam
kaygısız özlemlere,pirimsiz kaldı vedam
hal böyleyken,özlemim kaldı ayan

yanlış olgular bitmeden,yol almadan

kırizantem gibi dik vede asilsin
papatya kadar şen vede sakinsin
fulyasın,nergizsin gelir geçersin
ama; hala ğülüm olamadın,işte bu sensin cerbelesin sarsın'tıdan,dökülüp bitersin
şebboysun şen olmadan,solgun'lara küsersin
kardelensin ama asla karı sevmezsin