Ender Selvi Şiirleri - Şair Ender Selvi

Korona yüzünden ,girdik evlere
Ne zaman bitecek, bu çile diye
Ellerde eldiven,yüzlerde maske
Savaş hali aldık, ölecez diye

Elini bol suyla, yıka kendince

ah bir bilseydin,beni bir anlaya bilseydin

hak verip sarılıp,alnımdan bir öpseydin

gözlerime bakarak,tatlı tatlı gülseydin

güneşin alnında oyay'dım ben


tel,tel işlenmiş ipliklerimle

Saldırıyor cihana,amansız corona
Yolda görsem sarılmam,babam bile olsa
Uyalım dostlar ,ondört tedbir kuralına
Tedbirsiz yakalayıp,öldürmesin corona
Sahip çık bu illetten, orana burana
İnsanlara bulaştıran ,taşıyıcı sen olma

ben sevgi sancagından bihaberdar gezerken
sen ayrılık türküsü söylersin
çekersin aval aval şarkını bestelersin
bense bitap düşmüş halimle seni seyreylerim.
yok yok buraya kadar ey sevgilim
nesenden bana yar,nede benden sana yar

alnında saten oyası sarkar
sanki kalbi saten misali
saçları simsiyah dalga dalga
kendi karanlıgını anlatır sanki
gözleri çakır iri iri
bir çıkmazın son kalesi ğibi

senin için

durgunlukların başı
sonsuzlukların,ateşi olacaksa
her dokunuş bir batış
her çırpınış bir fırtına

küçücük düşlermi
kalbindeki ateşlerin içinde
bir yangın alevi
sarıyor bedenini gitgide
nice ümitler ğitti
feryadınla iç içe

sevgi yürekten akar baba usulü,ne gördüyse
ezmez inciltmez kimseyi,illede ben ben diye
tek adresi vardır, minicik yüreklerin,heybetli kalplerinde
kalplerin özündeki bitmek bilmiyen heybetli benligiyle
haykırır esaret kalkanı olmayan kafessiz aleviyle
desturu selamla başlayan kalplerin türküsünü söyler durur seveniyle

ateşler içinde bir sevdayı ezdik,

harab olmuş,
küllenmiyen sevgi bahçelerinde

kin ve ihtiras madolyonunu ters çevirdik