Ender Selvi Şiirleri - Şair Ender Selvi

resimlerini yırttım birer birer


baktıkça anılar,kaygılar içimi yakıp gittiler

ey sabah ları,akşam
ey akşamın da, bahar
güneşin de soguk
gecesin de sıcak var
ne gök,mavi ne kapıl mış
ne de bulutların dan,akan kar

kalp gözü bilen tokadı bilmez
her maharet sandıgını başkasına vermez
versede kendinden acılar vermez
her yiğit tokadı maharet bilmez
kötü söz sahibinin olurmuş
her gaddar eddiğini bulurmuş

ağlama anam,ağlama.
senin gözünü yaşlı görmesin kimse sakın!
ocagın sönmüş,yuvan dagılmış olsada
yanlız degilsin asla anacıgım.......

aglama bacım aglama

Bitmeyen kin rüzğar'ı esiyor
Rıhtımların da kasırğalar koparıp
Okyanusları aşıyor
Ağıtlar azık,hüzünler bizi bekliyor
Fırtına öncesi sessizlik
Aşina oldukları kin

Denizin de,deniz olur gözlerin
Dalgalarıyla,kovalar beni sen den
Yedi derya düşer peşime,yeni den
Alıpta koparmak ister,beni sen den
Rıhtımlarıma düşer dalga,dalga
Kumsalıma dalar,damla damla

gözlerim,kapanıyor çaresizce

dünyalar dolusu serveti tepiyor tekmesiyle

tartmıyor göz kapaklarımı,bedenim

asırlık duygu seliyle başbaşa
bir sitem vede bir fırtına
kasırgalar oluşturmuş yoklugunda
gözler bugulanmış
kalp öksüz kalmış
sözler çaresiz yoklugunda

geri çagın karanlıklarıyla kal,kal öylece

halinden arınmadan,dogmak istersin güneşinle

o güneşi tanımamış biriyken mabedinde

uykusuzmu kaldı gözlerin


yorgunmu kaldı takatsiz bedenin