Bu değişmez hakikat şahsımın da kaderi,
Her kapağım kaybolur arasam da her yeri…
İşte yine bir kalem hem de en kaliteli,
Bu sefer dikkatliyim, tutmalı emniyetli…
Özen ile açmışım, kaybolmasın diyerek,
Ayırdım bir tarafa bunlar mutlaka gerek…
Bilgisayarım açık, ekranda haritam var,
Yazıcım hazır ama bunlar yazılamazlar…
Biraz bilgi gerekir oysa kartuşlarım çok,
Yazı resim olmasa bu hususta sorun yok…
Diz üstünün ekranı zaten aydınlatıyor,
Kâğıdı tam dayadım harita görünüyor…
Bir şekil çizeceğim çünkü başka usul yok,
Bilgisizlik çok kötü, cehaletimiz de çok…
Çizdimse de tek sayfa etrafım çok dağıldı,
Biraz olsun topladım, elim kapak aradı…
Ne sehpa ne de masa bıktım toparlamaktan,
İşte yine kayboldu, yoruldum aramaktan…
Salona da yürüdüm, gerçi hiç girmemiştim,
Bakmadığım tek yer o, aramayı denedim…
Mutfağa mı bakmalı, nereye bakmalıydım?
Kalem kapağım kayıp, bütün evi aradım…
Sanki başka boyutta, paralel evrenlerde,
Madde yok olamıyor, kapak şimdi nerede?
(2014)
Mehmet Tevfik TemiztürkKayıt Tarihi : 1.5.2014 16:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!