Kader damladı,kör düğümle bağladı kan bağını.
Noksanlıkta;ne sökülebildi ne aşılabildi dağları.
Ana,baba,kardeş,evlat,bacı..Bir ömür bedene zımbalandı.
Adaletsizlik yolları olsada,sevgileri ayetlerle bağlandı.
Silip atmak yok;biyolojik bağda,hataların hepsi silinir yaşantıda.
Hatalar başını çıkarıp dursada,yanlışlar yola koyulsada;
O genetik bağ amade,biyolojik bağın her ferdinde.
Lakin sunulamadı o sonsuz kredi manevi bağa.
Biyolojik bağına sorulsaydı,seçerler miydi seni noksanliğınla?
Ben seni seçtim,görüp görmediğim tüm kusurlarinla.
Vazgeçilmez kıldım seni,her hükmün üstünde sağlam kararla.
Neden yakıp yıkılır sevdam,en ufak bir hatayla?
Veda'da emanet edilmişken,mebeddetle hâtem bu gönül.
Rum Süresinde delilken,hür iradeyle seçilen sevdam.
Gönle düşen maneviyat,iman değil mi sadakatli sevdada?
Neden kan bağına tanınan ayrıcalık esirgenir bu muazzam aştan?
Kaç gün,kaç saat durabilirsin duymadan biyolojik bağın sesini?
Oysa günlerce dilsiz kalırsın bana,tüketirsin nefesimi..
Senetti;ben senin en ön sırandaydim!
En sevimsiz anında,marazın bir yükken tüm bağına.
Maneviyatla tutmuştum elinden,
düşürmüyordum o derin kuyuya!
Edremit.
Kayıt Tarihi : 26.03.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!