“Düşünmüyorum, o halde bile varsın”
-
Düşünmeden solunan ancak bir nefestir,
Yaşamak zorunda bırakan beni.
O halde mecburiyetim midir?
Yaşarken yaşatmak seni…
Bayramındayım evvelsi günün
Deriler bedenden ayrılacak
Tok karınlar tekrar acıkacak
Beklentiler var
Kursağında göremeyen eti
Masa bulamaz kendine
Bilemeyen içmeyi mey
Öte yanda durursun
Düşünmez misin ey !
Vücut acır
Nefes alır veririm
Düşünceler tüketirken havamı
Sırayla…
Derinden aldığım nefesler
Seferlere çıkarlar
Nerden başlamalı
Bu topraklarda yanan
Kuru yaprakların tohumları
Yok etrafımda
Kurutulmuş göğsümün
Doğal bir difüzyonda
Refrigerator çalışır
Kırmızılı pasta çok net
Hakkındır.
Dudaklarında taşana kadar yiyen
Diş izlerinde Adamın
Gunes fazla yanar
Umdugum gibi degildir
Toklar cevremde yem arar
Deniz gereginden fazla sicak
Zamandan uzaklasmali
Beyaz Golgeleri gostermez
Demi kaçtı gecenin
Biraz daha zaman ister nefsim
Arada sıkışmak iyidir
Topraktan çıkmak üzere bir filiz gibi…
Nefsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!