“Düşünmüyorum, o halde bile varsın”
-
Düşünmeden solunan ancak bir nefestir,
Yaşamak zorunda bırakan beni.
O halde mecburiyetim midir?
Yaşarken yaşatmak seni…
Bayramındayım evvelsi günün
Deriler bedenden ayrılacak
Tok karınlar tekrar acıkacak
Beklentiler var
Kursağında göremeyen eti
Yusuf olan haklı ola
Dönem geldim vura vura
Atlas ipin düş imiş
Zamana meydan ipim
Masa bulamaz kendine
Bilemeyen içmeyi mey
Öte yanda durursun
Düşünmez misin ey !
Vücut acır
Renkli gözükür
Vücudu kadının
Örtüler uzar kısar üstünde
Uzuvlar ölçülüdür
Patilerin izi
Nefes alır veririm
Düşünceler tüketirken havamı
Sırayla…
Derinden aldığım nefesler
Seferlere çıkarlar
Nerden başlamalı
Bu topraklarda yanan
Kuru yaprakların tohumları
Yok etrafımda
Kurutulmuş göğsümün
Doğal bir difüzyonda
Refrigerator çalışır
Kırmızılı pasta çok net
Hakkındır.
Dudaklarında taşana kadar yiyen
Diş izlerinde Adamın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!