Emre Coşkun Şiirleri - Şair Emre Coşkun

Ateşim yükselir
Ama farketmek istemem
Sirkeli sular
Eski dolaptalar

Zaman ellerini araladı

Gel benimle
Gülmekten feragat etmiş yunuslarım yanyana
Korkmadık
Filizlendik cesetlerin bedenlerinde
Kopan hışırtıların toynaklarında şahlandı atlarımız
Kahkalarımız ağlamaklı olsa bile yüzümüzde

Sen güzelsin,
Sen de yakışıklı,
Gerçekten gülüp, ağladığın zaman.

Bazen sen zamanı
Bazense zaman seni bekler.
Bir çözüm sunamaz kimse
Ya da biri ortak olan o derde
O işte o an
Orada ki zamandır

Anlatmaya hiza bulamaz
Huzurum kendini
Hakikati tek’tir
Muktedir olan İzahatsız kalemin.

Endüstriyel iştahımda
Zorundalıklar içinde lokmalar
Makinelerin suyu
Akar kahverengi

Kokusuz bir nefes içinde

Taze kanım
Bildiğim yoldan geçerim
Amaçsız niyetim
Yokuşları çıkarken iner

Kalp hızlandırır beni

Ben dut’a bakarım
Meğer O da bana bakarmış
Ayaklarımın altında
“Kara” Toprak
Artık ona da bakarım.

Pantolonu uzundu bacaklarından
Giydiği yazlık süveterinden görünüyor
İnce kolları
Doğru ellerle şekillemiş belli ki
Pürüzsüz beyaz renkli
Güneşe teslim olmuş bir durumda

Önümde bir nimet
Beklerken benden kıymet
Farkediyorum;
Yağmursuz bir yaş elimde.