trabzon akçaabat şiir yazar
Hangi birini anlatayım, hangi enkazın altından başlayayım?
Senin için sildiğim dostları mı, feda ettiğim yılları mı?
Sana toz konduramazken, senin beni çamura itişini mi?
Söylesene, hangi nankörlüğünü sığdırayım bu kırık mısralara?
Yıktığın o koca mazinin altında kaldın sen,
Sırtını döndüğün o gün, hükmünü kendin verdin.
Şimdi avuçlarında bir avuç yalanla geldin,
Hangi acımadan, hangi merhametten bahsedersin?
Azrail’e Mektup: Emanetçi Gelmeden Ölenler
Selam sana Azrail; madem ölüm meleği sensin,
Söyle o zaman, canımı yaka yaka kimdi beni bitiren?
Gözlerimden yaşlar boşalana, kalbim paramparça olana dek,
Ruhumu benden alan sen değilsen, kimdi o zalim?
Beni yeniden sevginin var oldurduguna inandırdın
Onca yaralara paramparça olmuş kalbime rağmen
Bir sevgi yaserdi yıkılmış enkazLARIMIN içinden
Bir güneşin topraktaki tohuma vurması gibiydi Gülüşlerin
bakışların içimdeki sevgi ÇİÇeĞini filizlendiren.
Sen kokan gül 🌹 açtıran Sendin
Benim babam adam gibi adamdı benim babam kimseyi eyvallahı olmayan adamdı
Hiçbir zaman sofradan doymuş kalkmazdı hep doymuş gibi yapardı bir çay koyardı kendine çekilirdi köşeye dalıp dalıp giderdi gözleri ıslanıyordu sesleniyorduk babaaa babaaaa diye öyle dalıyordu ki derinlere bizi duymuyordu aaaah aaaah canım babam yaşım küçüktü ama her şeyi anlıyordum koşup sarılırdım boynuna bir tarafta kardeşim bir tarafta ben öperdik sarılırdık sımsıkı babam da bizi öpüp koklardı yüzü gülerdi bizi severken öyle mutlu oluyordu ki aaaaah benim garip babam bir gece böyle derinden hıçkırık sesine uyandım gözlerimi açtım o da karanlıktı amaa sokak lambası evin içine vuruyordu öyle babam seccadenin üzerinde eli kalbinde sessizce hıçkırıklara boğuluyorduuu gözlerinden yaşlar akıyordu Allah'a dua ediyordu Allah'ımm sen kalbimeee güç kuvvet ver sen bizi kimseye muhtaç etmee öyle uzun uzun dua ediyordu ve ben de kalkıp babamın yanına gittim ve beni görünce toparlanmaya başladı oğlum sen miydin dedi evet baba benim dedim babamın sesi titriyordu şey oğlum rüya gördüm dedi ama ben anlıyordum rüya olmadığını
Canının nasıl yandığını anlıyordum da küçüktüm işte bir şey gelmiyordu ki elimden fedakar babam aaah benim canım babam kendine hiç güzel kıyafetler ayakkabılar almazdı fedakar babam hep bize yeni kıyafetler alırdı kendisi kenarları kopmuş ayakkabılar giyerdi bize en güzellerini alırdı ah canım babam birkaç gün önce babamla yürüyorduk arkadaşlarıma rastladık hepsinin güzel bisikletleri vardı böyle sürüyorlardı Ben babama baktım babam da bana baktı benim hiç bisikletim olmadı baba dedim babam da titreyen sesiyle alırız oğlum dedi alırız oğlum diyordu ama biliyordum hiç paramız yoktu babam üzülmesin diye şimdi kış geldi babam istemiyorum dedim ama hep gözlerim arkadaşlarım bisikletlerindeydi öyle çok istiyordum ki içim gidiyordu ve bugün babam bana gel gezelim oğlum dedi öyle AVM'ye falan gittik AVM'de dolaşırken bir yanında gözlerin bisikletlerdeydi ve birden bisikletlere doğru ilerlemeye başladık ve yaklaştık babam bana dönerek oğlum istediğiniz seç dedi bana Ben öyle şaşkındım ki öyle heyecanlandım ki heyecandan kalbim yerinden çıkacakmış gibi olmuştu sanki koşup babama sarıldım canım babam dedim gözlerim ıslanmıştı babam da bana sımsıkı sarılıp ıslanmış gözlerinden öptü canım oğlum dedi benim babam öyle güçlü adamdı ki onca acılarına rağmen onca yaralarına rağmen biz de öyle bakıyordu ki hiçbir hiç bir zaman sol yanımız acımasın diye bizim için elinden geleni yapıyordu ama babamın sol yanı da çok acıyordu gülerken gözleri doluyordu kimse anlamıyordu babamı ama ben anlıyordum canı çok yanıyordu hani diyor ya Bir şair amca benim babam adam gibi adamdı diye evet benim babam da adam gibi adamdı
Benim babam da küçükken terk edilmiş hep bir tarafı eksik büyümüş anne sevgisi nedir hiç görmemiş benim babam ben de babamın oğluyum işte belki de kaderim de babamın kaderi gibi yazılmış bilmiyorum benim de hep bir tarafım eksik büyüyorum canım yana yana gözlerim dola dola büyüyorum işte babamın da tek arkadaşı tek dostu babasıydı benim de aynen öyle babam tek dostum arkadaşım annem babam her şeyim sensin canım babam feda kar babam seni çok seviyorum birlikte başaracağız inanıyorum babam
Ben gördüm gözlerinde ne savaşlar verdiğini,
İçinde ne volkanlar, ne bombalar patladığını...
Dağ olsa yıkılırdı ama sen dimdik durdun,
Gözlerin ince ince doldu konuşurken,
Kelimeler düğümlendi boğazına.
Sol Yanı Yaralı Dev: Babam
Sofradan hep "doydum" diyerek kalkardı babam,
Aslında en çok o açtı, kimse bilmezdi.
Bir çay koyar, köşesine çekilirdi usulca;
Gözleri dalar giderdi uzaklara, seslensek duymazdı.
Yine bir gece yarısı, düştü aklıma gözlerin,
Fotoğraflarımıza bakıp bakıp ağladım...
Meğerse ben seni ne çok özlemişim;
Anılar sarhoş etti beni, gel de kendime getir!
Kollarım kollarını, dudaklarım dudaklarını özledi;
Bir kadın düşünün; gülüşleri yaralı,
Yarınlarından, umutlarından yaralı...
Sevgiye dair ne varsa ruhunda, hepsi yara içinde;
Bir kadın düşünün, anne özlemiyle yanıp tutuşan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!