Emir Kerküklü Şiirleri - Şair Emir Kerküklü

- Şimdi söyle bana
Tüm bu zorluklardan sonra hayatı nasıl gördün ?
- Hayat, her içerdiğiyle tüm renkleriyle güzeldir
Siyahı seviyorum mesela.
Siyah bana yakışıyor ... tüm renkler ve her mevsim
Ve tüm savaşlar, her yenilgi her zafer

Ne kaldı geriye?
Bir gölge gibi peşimde yürüyenlerden başka...
Sönmüş cümleler,
Yarım kalmış hayaller.
Zaman,
İçimden sessizce geçti;

Gözlerin büyülü, tıpkı bir rüya,
Sözcükler yetmez ki onu anlatmaya.
Gözlerin gizemli sanki büyük sırra,
Kelimeler kifayetsiz, anlam yetersiz.
Gözlerinin güzelliği, dünyamdaki hazine,
Kelimelerle ifade edilemez bu aşk şairane.

Alışmak mı bu, yoksa vazgeçmek mi?
Kayboldum yine en derin içimde
Yabancılaştım hatta kendi Kendime
Korkuyorum artık senli sevgime
Ya bir gün başkasına kayarsa kalbim…
Ya seni değil de başkasını düşünürse aklım,

Çiçeği susuz bırakırsan kurur,
Aşırı sularsan da çürür.
Sulayana bağlıdır, ya onu soldurur sonra da öldürür.
Ya da yeşillendirir sonra çiçeklendirir.
İnsanoğlu gibi, çiçek de fazla su ile boğulur. Gereksiz ilgi zararlıdır, tüm canlıları soğutur.
Ama sevgi toprak gibidir,

Beni dine hidayet ettiysen
Biliyorum ki beni seviyorsun Rabbim,
Salih kullarının arasına kattın beni Rabbim.
Zor günlerle, imtihanlarla sınadıysan
Biliyorum ki beni seviyorsun Rabbim,

Gurbet ellerde kaldım,yokluğun yüzüme vurdu!
Sevdamın acısı çığlık çığlığa döküldü.
Gözlerim boşluğa bakıp kaybolan sevgini düşündü.
Seni özledim her gece, yıldızlara söz verdim.
Sonsuzluğa sığınmış gönlümü gökyüzüne serdim.
Yine de yalnızdım, sensizliğin karanlığına gömüldüm.

Susarım bazen, içimdeki derin duyguları gizlerim,
Sessizlikte saklıdır en büyük mutluluklarım.
Aşk beni sükunete iter, kalbimde ağlarım,
Bakışlarla anlatırım binlerce kelimenin ötesini.

Sanki Umut, hayallerde çizilen öyle bir tablo ki
Gidilmesi mümkün olmayan bir ülkenin manzarası gibi
Düşlerinizin duvarlarını süsler sadece
Her baktığınızda üzülesiniz diye...

Duvarda asılı eski bir takvim gibisin,
Her gün biraz daha sessiz ve derin.
Haftalar geçti, inceldi yaprakların,
Aylar vurdukça sarardı anıların.
Bir özel gün diye koparıldın bir zaman,
Dünün hatırasıydın, belki herkese sıradan.