Unutmanın gölgesinden
Dün gece gözlerini andım
Kağıda hissettiklerimi yazdım
Ama nasıl yazdım?!
Her zaman alışık olduğumuzdan
Severek paylaştığımız hediyeden
Bazen bir sözün düşer aklıma,
Kendi kendime, "Boşver" derim.
Zaten alıştım yokluğuna,
Belki de kendimi kandırdım.
Geceler uzun, kelimeler kısa,
Bazı kalemler harf dikişinde ustadır, ancak yine de gerçek kalp ölçüsünü kaçırır..
Kelimeler seven kalpten yazıya dökülse okura güzel sanat eseri gibi sergilenir
Uzak diyarlarda açan çiçeğim
Hasretimle sulayıp büyüttüğüm
Özledikçe daha çok sevdiğim
Sevdikçe daha da özlediğim
Güzel gözlerinde hayat bulduğum
Biriciğimsin hep seveceğim
Vücudu benden çok uzak olsa da,
Sesiyle kulaklarımdan kalbime akan,
Oradan ruhuma dokunan,
Et ile kemik kadar yakın.
Kan damarlar kadar yaygın
Hisler kadar içimde derin...
Vücudu senden çok uzak olsa da,
Sesiyle kulaklarından kalbine akan,
Oradan ruhuna dokunan,
Et ile kemik kadar yakın.
Kan damarların kadar yaygın
Hisseler kadar içinde derin...
Şu an uzaklarda olabilirsin,
Ama bil ki sen hep yanımdasın.
Hayatıma gül gibi açtığından beri,
Gözlerinden yağan aşklar,
Damla damla kalbime durmadan akıyor.
Belki okyanus kadar,
Uzakta olsam da sana olan sevgim artacak
Gözyaşlarım yine senin için akacak
Bu aşık kalp hep seninle dolacak
Gidiyorum ama kalbim hep avucunda olacak
Iraklarda olsam bile yine kalbim seninle atacak
Hani uzaklarda olduğu gerçeğini her gün yaşıyorsun,
Yine de ufuklara uzatıyorsun elini tutmayacağını bilmene rağmen, ve ellerinin sıcaklığını yine de hissedebiliyorsun.
Her an hiç çalınmayan kapından içeri gireceğini hep bekleyip de ama aslında hiç gelmeyeceğini bilmen gibi,
ama o hep gözlerinin karşısında oluyor...
Nereye baksam nereye gitsem hep gözlerimin önündesin.
Sanki beden benim içimdeki ruh ruhun,
Seni sevmek güzel de,
Dokunamamak yürek burkan.
Sana bakmak bir nimet de,
Belirsizlik korkutan.
Seninle olmak her şeye değer de,
Senin olamamak acıtan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!