Sensiz olmaz ki beden de cansız olamaz
Bu yürek sensiz bir gün bile dayanmaz.
Ruhum ağlar gözlerim yaşa doymaz
Akan gözyaşlarım yanakta durmaz
Kalpse acıdan sanki bir daha atmaz.
Şerbetin olayım fincan kahvenin yanında,
Sıcacık bir an, huzur dolu akşamında.
Tatlı bir esinti, gönlümün fırtınasında,
Bir sevda türküsü, yankılansın odanda.
Acılar içinde büyüdüm,
Bir rüzgâr gibi savruldum yılların koynunda.
İnsanlara karşı hep güldüm,
Gözlerimde saklı bir hüzünle.
Herkes sesinizi duyar, ancak sizi seven sessizliğinizi anlar
Bunun arasında büyük bir fark var.
İlk olan sözlerinizi duyar,
İkinci olan ise kalp atışlarınızı..
Gözlerinizin içindeki derinlikleri okur.
Ruhunuzun gizli dillerini çözer.
Söz yetmez olurken içimdeki yangına,
Tutunur kalbim sessizliğin rüzgârına.
Ne bir harf yeter ne bir cümle anlatır,
Suskunluğum, en derin şiirimi yazdırır.
Biz mecburiyetten, acı çekmekten endişelenmekten sessiz olabiliriz ya da sinirlenmekten zulüm görmekten güçsüzlükten sessizliği seçebiliriz hatta aşktan sevgiden özlemden de sessiz kalabiliriz.
Sessizlik dahi insanların dili olduğunu söylüyorlar! Sessizlik konuşursa, tüm dilleri susturur derler bütün sözler onun huzurunda intihar eder, aslında sessizlik sıradan insanların da kalkanı olabilir mesela bir sürü kötü niyetler içerebilir bir miktar sitemle. Aslında sessizliğin arkasında binlerce hikayeler vardır, görünüşte suskunluktur ama derinlerde o kocaman bir gürültüdür.
Bazen her şeyden sıkıldığımızda hiç bir açıklama yapmadığımız sırdaşımız da olabilir ya da bizi bıkmadan dinleyen sığındığımız arkadaş da.
Sessizlik, dayanılmaz bir gerçekten kaçış yoludur hatta adreslenmiş bir mesajtır aslında o bir net cevaptır ama konuşmadan bizi anlayabilene ... ruhumuzu kalbimizi hissedebilene...
Göz gördüğünü sevmez, sevdiğini görür derler oysa gönül kimi sevse ona göre güzel O'dur zira gönül her zaman doğruları görür
Gerçekleri söyler. Sonra O sevdiğin girer hayatına her şeye bakışın değişir. Gülümsemen konuşman hatta nefes alman daha bir çoşkulu daha bir umutla bakarsın.
Dünyan tamamen renklenir kalbinin ebatı bile değişir
Kocaman olur iki kişiliktir artık, alırsın onu ta içine canın olur ömrün olur sevincin olur, şu kısacık hayatının anlamı olur.
Gökyüzünden süzülen sevda damlası,
İsminle örülmüş bir özlem atlası.
Her hecede yankılanan aşk şarkısı,
Sevginle boyanmış bir gülüş vadisi.
İsimin anıldıkça aklım olur divane,
Aşkınla dolup taşar içimde her hane.
~
Aşkı sordum kalbe,
Orada hala yaşıyor mu diye?
Duydum derin bir hasret çekişini,
Bir tutkunun hala devam ettiğini.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!