En zor sorudur bazen kimsin sen! Kim anlatabilir ki ne için yaratıldığını
Ve kim bilebilir ki kaderini, Ne ile görevlendirildiğini,
Ancak şunu biliyorum, neleri fark edebildimse yaşarken, günlüklerim şeklinde yazmaya çalıştım
Yazdıklarım yaşadıklarımdır, her birinin ateşi özüme düşmüş, kâğıda döküldüğünde güle dönmüştür
Sınavlarım zordu amma onlar olmasaydı doğruları da öğrenemezdim,
Böylece acılara şükür etmeyi öğrendim, hiçbirşeyin sebepsiz olmadığını, her gelen acının bana şekil verdiğini, yanlışlarımı düzeltmem için uyaran olduğunu,
Başarının esrarı istemek
İste canı gönülden, ne diliyorsan olsun
Beynin görevi bu, emirleri yerine getirmek
Günaydın yeni gün, de
Gün, aydınlansın
Seversen, yağmurun damlası
Karın tanesi, güzelleşir
Kahırla bakarsan, her neye baksan
Neden ve nereden göçer, İnsanlar?
Güncelle beynini, kalmasın çöllerde
Git de gör, çöllerde sular çağlamakta
Onurum değerliydi, aşkımdan
Bir ömür geçti, üzerinden
O günü, her güneş batarken, anımsarım
Geceler gibi kara bahtıma
Güneş benim içinde doğacak bir gün
Bu alemde olmazsa da, başka alemlerde umuyorum
Geceler serin, geceler karanlık,
Aç avuçlarını gökyüzüne güneş düşsün içine
Koy başını secdeye kan gitsin beynine
Enerji yumağısın al aptes boşalt suya veya toprağa
Erken kalk öğrenmek kola daha
Ne gücü ne gözü, ne yüreği yetmez, İnsanın
Güneşe, bakmaya
Bakarsa, yanar kül olur
Aya bakar ancak, mehtaba çıkan gece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!