Bu dünya ya kapatınca gözleri
Gerçekler dökülür ortaya
Yüz yüze gelirsin, hatalar ve iyiliklerinle
Sene bin dokuz yüz elli sekizdi sanırım
İstanbul un İstanbul olduğu zamanlar
Çok şıktı kadınlar ve erkekler
Yaratan herkes okusun anlasın isteseydi
Neces(inanmayanlar) okumasın demezdi
Mecaz yollu anlatmış sözlerini
Varsın olsun, vardır bir hayır her olayda
Niyetin iyiyse akıbetin de olur iyi
Yalnızlıkta buluyorsan beni
Köycü’nden koştu uşak (Köyiçi)
SİYAT’ ta bekledi ECÜK (ev kapısındaki ilk sahanlık)
BASAKLARI çıktı çift çift (merdivenleri)
EĞÜn’e OTUDU anasının yamacına (Oda kapılarının açıldığı sahanlık)
Dünyada da yaşam, rüya gibi
Dün gece rüyamda ormanda yangın çıktı
Hani çok severim ya yeşili
Hapsoldu Ruhum, bedenime
İhtiyaçları, bitmedi bedenimin
Özgürlük mü? Ne mümkün!
O bedende, azap çekeceksin
Hayat işte ne ikram ederse alırım itirazsız
Gerçekleri hayal gibi, rüyaları gerçek gibi
Yaşıyorum çaresiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!