Bir elimde dünya, bir elimde kalem
Yazdım yazdım, bitiremedim
Gelip gördüğüm dünyada, hep korktum
Kadına kalkan eller kırılmalıdır
Kadın öldürenler, yanar sonsuzu kadar
Kadının, Rahim sıfatı var,
İçinde, canlı büyütür
Bir hücrede saklı şeklim, organlarım, hatta duygularım
Toprağa düşen tohum gibi yeşerecektir tekrar
Düşüncelerden ibaret insan, düşünebildiği kadar yol alır
Aldım selamını, biriciğim
Koydum gönlüme, sana geleceğim
Gösterdiğin, çiçekli bahçelerinden
Uykudan uyanır insan toprağa yatınca
Başlar yaşamaya
Dünyadan gönderdiği malzemelerle
Yapılmıştır evini emeğine göre
Her zamanki gibi yine nefsine yenik düştü insanlık
Tarih tekerrür ediyor her daim ne yazık
Çığlık çığlığa ağlarken içimden
Taş duvarlara vura vura başımı
Güvenmemeyi öğrendim, İnsanlardan
Denedim, sabrı, şükrü, iyi niyeti
Yaz kalem yaz
İçinde kalmasın ne kış ne yaz
Birikmesin dertlerin olmasın saz
Yakmasın seni alaz alaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!