Her duyduğumuza inanıp kandırıldık
Bir zamanlar kanlarımızı aldılar, kandırıldık
Din ile dolandırıldık,
Hep yılan deliklerine oturduk
Sadece, bu dünyadaki İnsanlara, ait değil bu alemler
Bilmediğimiz, göremediğimiz nice varlıklar var
Her Yaratılanın, bağlantısı Yaratandır
Yetenekler, emirler, programlar oradan gelir
Evrenin sonu yok
Her an yeni yaratmalarda, Yaratan
Beyinler de, evren gibi
Ölümün vakti yok
Öleceğini bile bile yaşar, İnsan
Ne zaman ve nasılın cevabı yoktur
Ne başı biliriz ne de sonu
Ne kadar yaşar ne zaman ölürüz
Bir şey biliyorum o da hiçbir şey bilmediğimdir der,
Sokrates
Orta okuldaydım daha, bin dokuyuz altmışlı yıllardı
Dediler bu yıl kıyamet kopacakmış
Geldim seksen yaşıma, hala aynı terane
Görüyorsun, biliyorsun, söyleyemiyorsun
Bu nasıl bir güzel adalet
Alkol sarhoş eder de insanı
Konuşturur saçma sapan
Ölümün de sarhoşluğu olur
Şeker tavan yaptı
Dil oldu sanki keçe
Yaş kemale erince
Rüyalar dönüyor kabusa
Çok yorgunum biliyor musun ?
Gönül yorgun, beden eski,
Aklımda çılgın sorular cevap bekler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!