Doğduk ilk nefesle acıdı canımız
Ölürken verilen nefes görebilirsen, ne de zor
Aldık önce unuttuk, verirken de unutsak
Zaman zaman ne kadar aciz olduğunu
Hatırlatır evren insana
Haydi volkanlara, depremlere, tayfunlara dur de!
İnsanı okumak gerek
Onu iyi anlamak
Ne kadar güçlü olsa da sonu toprak
İnsan unutandır, sık hatırlatmalı doğruları
Yalancı ve kötülerin sonunu göstermeli
Toprak anadır besler her canlıyı
Dağ başındaki insanın ne işi olur Dolar ile Euro ile
Eker biçer üretir,komşusu ile takas eder beslenir
Kimi yaşamlar, arkası yarın dizileri, gibi
Her gün yeni macera, her gün başka kahır
Ben mi seçtim kaderi, takdir mi edildi, söylesin biri
Yoruldum artık, gücüm kalmadı
Tüm dünyanın bulutları toplanıyor, gözlerime
Yağarsa yağmur gözlerimden, tufanım olacak
İnsan değişmez, dün nasılsa bu günde aynı
Değişen takvimin yaprakları
Acımak ister insanoğlu, ağlayanı sever
Her gün ben aynı ben değilim
Met-Cezirlerim de olur benim
Bazen, gökyüzüne dalarım
Kıvrım, kıvrım beynimde,
Ademden bu yana bilgiler var arşivlenmiş
Fırsat buldukça konuşurlar
Kulak vermesini bilirsen duyarsın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!