Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Aşkı bulan, bilen afet mey'i de bilmeli
Af eden önce kendi buzlarının görecek eridiğini
Bu nasıl bir güzellik ki

İnancı olmazsa insanın, nesi var ki elinde
Güveneceği kim var hayatında

Tohum muyuz tarlaya ekilen?

El ele tutuşup iki sevgili
Adeta uçarak yürürler ağaçlı yollarda
Çiçeklerden taç yaparlar
Neşe ile şarkı söylerler

Ahenk içinde akar evren ve zaman
Ahenk içinde dans etmeyi sever insan

Koru beynini, O olursa sağlam
Değişse tüm organların, hepsini yönetir beynin
Din akıllıya deliye değil

Doğduğun topraklarda bulunur
Sana faydalı gıdalar
Ekvatorda yaşayan ile kutuplarda yaşayanlar
Farklı beslenir

İçimde volkanlar patlıyorken,
Dilimden güller dökülür

İçim kan ağlarken,
Gülüşlerim etrafa neşe verir

Kolay değil öyle baş olmak
Akıllı olacaksın
Senin menfaatlerin değil

Yaşadığın her yeri cennete çevir
Bu dünyada nasıl yaşarsan
Gideceğin yerde öyle olur
İnsan ol, İnsan gibi yaşa

Bu yaştaki aklımla,
Yeni doğsam, dünyaya
Yetmez, seksen yıl yaşamaya
Kim bilir kaç seksen yıl gerek bana