Kabirlerde Yaşıyoruz Şiiri - Eminnur Acar

Aklıma, pek çok soru, takılır kalır, günler boyu
Yarım kalan işlerimizi, hatalarımızı görmek için mi geldik?
Öğrenmeden gitmek yok mu?
Sınavlarımızı neden veremediğimizi, bilmek için mi?
Kınadığımız, asla yapmam dediklerimizi, yapmak için mi?

Her yaptığımız iyiliği ve kötülüğü, bilmeden de olsa
Kendimize yaptığımızı, öğrenene kadar,
Gider gider gelir miyiz? Tak i, tekâmül edinceye kadar
Doğarken unutturulmuş, eskiler
Sadece Ruh farkında, zaman zaman hatırlatır, kendini

Hayallerimiz ve rüyalarımız, uyarandır bizi
Ruh her hali, har anı görür bilir
Ondan izinsiz yaprak düşmüyorsa
Yanlış yaptığımızda, Ruh acı çeker
Seni uyarmak için

Ruh, yaşamı, dünyayı sevdirir
Unuttuğumuz için yaparız, belki aynı hataları
Fark edip, af dilemek için
Sistemde, haksızlığa yer yok
Ancak, elbette, İnsana yakışır şekilde
Yaşayanlara
Yalansız, haramsız, Adil, merhametli
Ruh taşıyan, her kişiye, her şeye
Karşılık beklemeden, iyilik ve yardım etmeli
Allah için, O’na saygıdan yapmalı

Sanırım, dünyada yaşamanın sebebi
Sanal da olsa, her yaratılan, Ruhun
Başka başka, halini yaşamak
Bunları bilerek, gerçekleri öğrenmek

Ruh bedenlendiği için,
Yanılgıya düşüyoruz, oysa beden bir kabir
Kabirleri fazla süslememek gerek
Ne kadar kullanacağımızı da asla bilmiyoruz
Onun için, bedene bakım gerek, çürütmemek gerek

Kim bilir kaç hayat yaşadık
Kaç karaktere, büründük
Bilmiyoruz, bilen varsa, söylesin
Her candan, kendini seyreden, yine O
Ondandır, habersiz yaprak düşmez,
Her yerde her şeyde O var!
SUPHANALLAH.