Hayat işte öğretiyor;
Şimdiye kadar konuştuklarım, geldi başıma
Susmalıyım artık, Yaratan konuşsun
Yüreğimde dolu hüzün
Kara bulutlar gibi anılarım
Sessizim, suskunum, ıssızım yine bu gün
Yağmurlar yakın
Yağsa da yıkansa biraz gönlüm
Konuştuklarımızdan fazla sustuklarımız var
Sustuklarımız bizi biz yapandır
Sustuklarımızla asude yaşarız
Susmak gerek bazen, hiç konuşmamak
Sen susunca, Yaratan konuşacak
Bilmediğin işlerin, düşme peşine
Bilmemek, belki de hayrına olacak
Susuyorsam var bir sebebi
Ne aptalım, ne meczup nede ahmak
Susuyorum amacım belaya bulaşmamak
Bazen de geliyorum anlamazlıktan
İnsanız işte, bir söyleyebildiklerimiz var avaz,avaz
Bir de sustuklarımız, yutkunarak
İşte o sustuklarımızdır bizi yakan kavuran,ve bizi biz yapan
Olması gerekenleri söyleriz avaz,avaz
Bazen gerçekleri öyle bir susarız ki, arşa varır, sedası
Suskunluğum yorgunluğumdan
Hayatla savaş değildi kolay
Haklının yardımcısı yaratan
Sabır tanelerini inci diye çektim
Çok şey öğretti bana hayat
Depremle gözümüze takıldı gerçekler
Ehil olmayanlara iş verilmez
SÜTTEN OLUR
Sütten olur, kandan olur, soydan olur genetik
Öder bedeli ata yaparsa hata yedi kuşak
Hesaplar çok ince, çok hassas terazi
İnsan ne kadar güzel yaratılmıştır
Sadece et ve kemikten ötesi, şuurlu ruhtur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!