İhanet yok, benim kitabımda
Ne gerçekte ne hayallerde
Ne de rüyalarda
Sordum niye diye, dedi. Ahde-vefa
Ne hayatlar gördüm dinledim, yaşarken
İhsan amcayı tanımıştım yan komşum
Yemeğe davet ederdi ara da bir
Sene bin dokuz yüz yetmiş iki, yer Ankara
Yemeğe davet etti bizi İhsan amca
Dedi ki üçüyüz yetmiş beş yıl sonra
Sen benimle olduktan sonra yok kimseye ihtiyacım
Benim kimsem sensin
Ayşe'nin annesi babası,on kardeşi varmış Ahmet'in
Gerektiğinde her şeyi önüme seren sensin
Öyle yüce ki O, beni seni bizi yaratan
Yok hiçbir şeye ihtiyacı!
Tüm kurallar bize ve bizi mutlu etmek için
Hangisini anlatsam!
Matematiğin manasını, özünü anlayan
Hayatın dünyanın manasını da anlar
Matematiği kavrayan her şeyi anlar
Dengeler böyle kurulur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!