Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Canımı yakmaya çalışan
Kendi canını yakar

Nereye baksan bir başka sen

Bağlantın yoksa ya da kopmuşsa yaratandan
Başı kesilmiş tavuk gibisin,

Paylaş bildiklerini, belki bir duyan olur
Doğruyu bulursa, kul kula sebeptir
Toplum görerek öğrenir, öğretirken öğrenir

İleri gitmiş medeni devletler
Asla bencil değiller
Vatan, devlet duygusu nesillerden nesillere

Hayat böyle işte….
Her gün, her an öğreniyoruz
Üzülmek istemiyorsak, bilgilenmeliyiz
Çamaşır makinası, bulaşık yıkamaz

Şefkattir bir adı da O'nun, merhametle, sarmış evreni
Merhameti olmasaydı, anında verirdi cezayı
Severek yaratmış, şefkatle sarmış, Anadan misli, misli
O, var gam yok

Gecenin karanlıklarında, dipsiz kuyularda olsam

Bırak kanasın yaralarım,
Kanamazsa olacak gangren
Acıdan çekmekten taşlaşan yüreğimi

Kendini garip hissettiğin her yer gurbettir
Bazen gidersin uzaklara
Ağlarsın garipliğin gelir aklına

Bir garibim bu gün ben
Garip kim, ben garip miyim?
Bazen küserim hayata

Bizden habersiz ne kolumuz ne bacağımız kalkar
Beynimizden alır izin
Vücudumuzdaki bir hücre beni görebilir mi?