Sevgiyi koydum gönlüme
Kadın erkek demem, insanı aldım merkez
Az yedim az içtim az konuştum
Dağlarını, bağlarını,denizlerini,derelerini
Gökyüzünü, yıldızları güneşi
Dağlarda çiğdemleri,dağın çileklerini
Bahçelerin morsalkımlarını, leylaklarını
Yavruları sensin diye sevdim ben,ve tüm filizleri
Beni bana göre,Dünyayı bize göre,Yaratanı, sevdim ben
Kıskançlıktır insanın belası
Eklenirse kin ve haset'i
Hasta eder hatta öldürür kişiyi
Sen değişmezsen bulunmaz çaresi
Vefa deyince bozacı gelir aklıma
Bir de semt adı
Bilen yok artık, kalktı ortadan
Tedavülden kalkan paralar gibi
Güvercin takla atıyor, cambaz ipte yürüyor
Aşk şarkıları söylüyor, insan
İbadet ediyor Yaratana insan, sevgi için
Sevgiden mahrum olanlar, ya ölüyor, ya katil oluyor
Sev, seversen sevilirsin, işin özü sevgi
Sevgi aşk yoksa, neye yarar bu dünya
Sevgiyle bağlar kurulursa, sevdiğini andığın an yanında
Seven sevdiğiyle birleşince
Mutlu sağlıklı çocuk olur,işin özü sevgiyse
Sormam, beni seviyor musun diye?
Sen ne kadar seviyorsan, bil ki aynı ölçüde sevilirsin
Yakma kimsenin canını, yaktığın kadar yanarsın
Madem ki aynı ruh vermiş Yaratan, insana
Hiçbir şey tesadüf değil
Hiçbir şey de faydasız değil
Her şey zıttı ile anlaşılır
İyinin zıttı kötü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!