Emine Şafak Şiirleri - Şair Emine Şafak

Ben bir divaneyim gurbet elinde
İsmi efkarımsa sazın telinde
Yanıp kavrulurum aşkın yelinde,
Sevda dedikleri bu olsa gerek

Yanar bu yüreğim selvi boyluya

Boşuna uğraşma benimle felek
Seninle bir derdim olamaz benim
Giyindim dertleri eyledim yelek
Üstümde bir yükün kalamaz benim

Soysuza sitemdir böylece bilsin

Ela bakışında hayat bulduğum
Yokluğunla naçar bırakma beni
Gönlümde özlemle sevda dolduğum
Sevdamı öldürüp yakma bedeni

Hasta yatağımda adını andım

Çocukluğumdaki en güzel
Duygumdun
Gençliğimdeki en büyük
Heyecanım
Olgunluğumdaki en büyük
Korkumsun

Çok yakınımdayken
Uzaklarda aramışım seni
Aynı havayı tenefüs ederken
Yokluğunla boğmuşum kendimi
Özlemim, sitemim sana derken
Hiç anlayamadın beni

Bir yağmur damlasında saklı,hüznümün diğer yarısı
Zehir olup aktı içime sözlerinin acısı
Çaresiz dert yok,
Bir tek yitip gidene çare yok
Yemin ettim artık sevmeyeceğim

Bu kaçıncı oldu
Bendeki bitişlerin
Bu kaçıncı oldu
Yüreğimden gidişlerin
Bu kaçıncı
Yit,bit artık,deyişlerim.....

Biliyor musun....
Hiç uykum yok aslında
Seni görmek istiyorum
Rüyalarımda
Onun için yatıyorum esasında
Yatıyorum sağıma

Bahar yeliydi ılık ılık esen içime
Cennet ırmağı gibi aktı ömrüme
Bir ateş ki, yaktı tüm bedenimi
Şimdi karanlıklarda kaldı gözlerim.

Nazarlar değmesin diye

Sen yoksun ya
İçim buruk
Kalbim kırık
Bir yanım yetim
Bir yanım öksüz
Sen yoksun ya