Emine Şafak Şiirleri - Şair Emine Şafak

Acep yaslanır mı gönlüm sinene
Misafirin oldum yürek hanene
Söylerim hal ile o gül yarene
Mahbubum cananım yollarım sensin

Vuslata ermeden görmem ölümü

Ateşten sevdaya düşerse yolun
Sevdayı bilene sorda öyle git
Benden başkasını severse gönlün
Kalbime bir hançer vur da öyle git

Durdurun çalmasın davulu sazı

Yetim bir çocuktu...
Gülmeyi, ağlamayı unutmuş bir çocuk!
Körpecik bir yavru gibi, sıcağa muhtaç bir çocuk.
Bir sevgi miydi aradığı? Parayla pulla alınamayacak bir sevgi...

Yetim bir çocuktu,

Ayrılalı bir kaç saat oldu ama
Bir kaç gün olmuş gibi özledim seni…

Ah be sevdiğim
Daha saatlere dayanamazken
Günlere nasıl dayanırım ben

Ümidimin bittiği
Umudumun tükendiği bir anda
Sen çıktın karşıma
Sesini duyup mutlu olduğum
Yüzünü görüp güven duyduğum
Biri vardı artık hayatımda

Demedim mi gönül sana
Yar ile muhabbet etme
Kırılıp gücenir sonra
Dil ile ikrara gitme

Güller derse ellerine

Bahar yağmuru gibi düşmüştün, solan gül tenime
Can suyu vermiştin sanki kuruyan köklerime
Canıma can olmuştun, sessizliğime ses
Bu bedenimde sendin aldığım tek nefes

Bozdurmuştun sevda için edilen yeminleri

Geceden daha kara,yaslı bir matemdeyim
Canım yoksa yanımda, en büyük elemdeyim
Üşüyor duygularım, yangınlarda demdeyim
Vuslatı beklerken ben bilinmez âlemdeyim…

İsmi hep dudağımda, kalbimde zikirdeydi

Gizli gizli bakıştık
Biz birbirimize alıştık
Söz söylemeden tanıştık
Gel kız evlen benimle

Cesaretim yok konuşmaya

İyi Bak Gözlerime...

Sevdiğini kaybetmiş bir kadının acısını mı göreceksin
Yoksa için için attığı ağıt çığlıklarını mı duyacaksın

İyi bak gözlerime...