Emine Şafak Şiirleri - Şair Emine Şafak

Yüreğime yazdım bir kere seni
Aşk-ım ile yanıp nar olur musun?
Sığdıramaz yürek bir yere seni
Sevdalı gönlüme yâr olur musun?

Adını andıkça aşkla kavrulan

Kendine bile söylemekten çekindiklerini, ona rahatlıkla anlatmak mı?
Yıllarca kendine itiraf edemediklerini, ona bir çırpıda söylemek mi?
Kendini yalnız hissettiğin zaman, sadece onun isminin aklına gelmesi mi?
Baba gibimi, ağabey gibi mi, yoksa sevgili, âşık gibimi güvenmek ister insan...
Sizce hangisi güven verir insana?

Tut ellerimi hiç bırakma
Gidelim buradan çok uzaklara
Düştüm artık çıkmazların ortasına
Gözüm gözünü gördü göreli

Al beni yanına, bırakma ortalarda

Her halinle benim aklımdasın sen
Gönlümü özlemle eyliyorum yâr
Mevla'mla aramda saklımdasın sen
Soranım yok sensiz neyliyorum yâr

Dermansız dertlere beni sen saldın

Bağda bahçede
Güller açıldı
Kızımın gelişiyle
Mis kokular saçıldı

Başımın tacı kızım

Boynum darağacında, günahlarım sorgunda
Çek ipimi acıma, yürek sende vurgunda
Gözlerim sana değil, vuslat ile dargında
Sensizlik bana zulüm, değişmez gelse ölüm

Kadere sitemim yok, gelmeyen yâr utansın

Yitirsem aklımı olsam divane
Bir garip aşığım vazgeçmem senden
Yıksalar köşkümü kalsam virane
Bir garip aşığım vazgeçmem senden

Gönlüme hasretten hüzünler dolsa

Yüreğim anla beni
Yokluğunu kabullen
Beyhude bekleme gideni
Artık biraz dinlen…

Ey gözleri hasret bakan yar

İsyan edip ağlasam, Yaratan’a şirk olur
Dertlerimi bir döksem, ırmak olur, ark olur
Çektiğim acılarım değirmene çark olur
Unutmaksa kaderim, boyun büker giderim.

Ayrıldım yaram büyük, acısı hiç dinmiyor

Bir ses, bir nefes beklemek senden!

Özlemle dolu bir suskunluk var içimde.

Hiç bu kadar uzun susmaların olmamıştı sevdiceğim...