Emine Şafak Şiirleri - Şair Emine Şafak

Koyamadım yüreğine aşkımı
Ezberlettiremedim diline adımı
Bağlayamadım sevgiye giden yollarını
Anladım beyhude geçirdiğim zamanı
Gidiyorum senden selvi boylum hoşçakal...

Boğazım düğümlendi hıçkırığa boğuldu
Neredesin nazlı yar, yitik sevdam nerdesin
Gözümde ki yaşlarım tomurcuğa doğruldu
Neredesin nazlı yar, yitik sevdam nerdesin

İçimde fırtınam var yürek sensiz olmuyor

UNUTMAK MI ZOR, SEVMEK Mİ?

Bu sorularla hiç ilgilenmedim. Hayatımda bu soruların ikisine de yer vermedim, vermek de istemedim açıkçası...
Çünkü sevemezdim ben kimseyi.
Sevmek kolay değildi benim için. Aşk ile bağlanmak birine, çok sevmek, benim kaldırabileceğim bir yük, bir sorumluluk değildi...

Aşkını kalbimden hemen silerim
Vazgeçtiysen benden söyle sevdiğim
Buralarda durmam çeker giderim
Sen yeter ki susma böyle sevdiğim

Sen yeter ki gel de; durmam koşarım

Hasret acısıyla sinemi yardın
Döktüğüm yaşlarla dertleri kardın
Şu mahzun kalbimde bir tek sen vardın
Hoş geldin gönlüme hoş geldin sevdam...

Şenlendi seninle suskundu dilim

O efsunlu gözlerin beni derde düşürür
Yıldızlar üzerime bulutları devşirir
Topla o yıldızları düşürme kaşlarına
Kıyamam gözlerinden dökülen yaşlarına
Saçlarına yel vursa gün doğar bahar olur
Candan râna gülüşün dert alır kahır alır

Ayrılıktan geçti sevdamın yolu
Çile deryası bu dayan ey gönül
Gözüm yaşlı içim hasretle dolu
Çile deryası bu dayan ey gönül

Aşk ateşim yandı bilirim sönmez

Hasretin sinemi yaktı kavurdu
Acı şu halime gel de gör beni
Özlemin her yanı kattı savurdu
Acı şu halime gel de gör beni

Düştü yüreğime bir acı elem

Ey sevgili! ..
Şimdi sensizliğin uçurumundayım.
Yokluğunun kaygısındayım.
Yüreğimin seni sevdiği zamanlarındayım.
Kış baharı özler gibi, toprağın suya hasreti gibi
Kara geceler güne muhtaç gibi

Bahar gelmiş yazlar gelmiş neyleyim
Kış boran yolunu gözlüyorum yâr
Feryadımı sana nasıl söyleyim
Susarak ben seni özlüyorum yâr

Ne olur kulak ver derde feryada