Ahh bilseydin o tozlu yokuşları,
Puslu yolları kaç kez geçtim hayalinle.
Bilseydin kaç yürek atışında adını haykırdım yoluna
Bilseydin kaç kez sağanak doldu taştı buselerimden
Bilseydin kaç kez canımı can ettim uğruna
Yine geri dönüşünü bu kadar acı hissettirimiydin bana
Kuytu gecelerde saklı yüreğim
Avaz avaz bağırsam duyacak kimse yok
Sadece yüreğim ve ben başbaşa
Haykırışlarım bu yürekte
Söyle ey can sen nerdesin ben nerde..
Gözlerde saklı gamzelere dolan nehir
Saçlarıma kar yağdı yine bugün eskileri anarken.
Kara bir bulut çöktü üzerime
Gözler buğulu ama nemli değilken
Bir melodi yankılandı arka fondan
Boşver gitsin...
Biliiyormusun hayat bana çok şey öğretti.
Herkesi kendim gibi bilirken,çelme atanların en yakınlarından geldiğini...
En güzel yıllarını gülüp geçerken,hayatında ayağını kaydırmak isteyenlerin çok olduğunu öğretti..
Tam güvenmişken birilerine,güveninin alt üst olabileceğini.Güneşin kara bulutlarla kaplanacağını öğretti.Neşesi cıvıl cıvılken çocuklarının,yıllar sonra çığlıklarını duyacağını,feryatlarının olabileceğini öğretti..
Hayat bana çok şey öğretti,İyi veya kötü kimseye güvenmemen gerektiğini.Bir o kadar da mutsuzluğun olabileceğini.Umudun tükenmemesini yoksa yok olup gideceğini öğretti...Hayat bana çok şey öğretti..Dünün dünde yarınında yarında olduğunu.Olması gerekenin bugünde saklı olduğunu öğretti..Ağlarken gülmenin,gülerken ağlamanın ne demek olduğunu öğretti...İsyan ederken susmayı.Gözyaşını içine akıtmayı,yanlızken ağlamayı öğretti...Hayat bana hayatın ne olduğunu öğretti.........
Ey aşk karanlığa bıraktım
Aydınlığa bıraktığımı zannederken seni.
Sensiz, mutsuzluk gözyaşlarını akıtırken..
Kalbimi kalbine,
Gözlerimi gözlerine hasret bıraktım.
Mutlu ol diye.
İçimdeki çığlık, dağlar aşıp, Sana gelmez bilirim;
Dalmışım; Sensizliği kendime
Kurşun gibi sıkar dururum.
Emine Kurt
Masum düşlerinle sar beni çocuk.
Gözlerin kömür karası, yüreğin beyaz çırpınışlarda.
İzin verme,umutlarını yıkıp dünyanı karartmalarına...
Ayakların, ellerin çamurla yoğrulsa da
Gülüşlerin ve umutların yol olsun, önündeki engelleri yıkmaya...
Seni seviyorum GÜL YÜZLÜ ÇOCUK...
Aralık kapı ardlarında avuçlarımda birikti hıçkırıklarım.
Işığın yansımasıyla birikmişleri silkelerken hayata,
Ellerimde yığılı kalan düşlerin ve kalbin izdüşümündeydin sen.
Bir işaret gönder...
Hala duyamadınmı çığlıklarımı.
Karlı kaldırımlarda yürüyorum.
Soğuk bir rüzgar esiyor.
Kar taneleri çarpıyor yüzüme.
Savruluyor hayalin yerden yere.
Yolum nereye çıkacak bilemiyorum.
Karanlık girdaplara gidiyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!