Bugün 5 yaşındaki yavrumuz annesine hızla koştu.
Ve şunu söyledi: ‘Anne seni Corona Virüs kadar çok seviyorum’
Anne şaşırıp sevindi.
Dünyanın bir köy olduğu bir çağda
Hazın ve hızın zirve yaptığı bir çağda
Ben yarım asır
Sen çeyrek asır
Oluyoruz beraber gönüllü muasır
Girdiğimiz bilişim çağı büyük bir sır
İleriki hayat yolunda
Koyulduĝ umda seninle yola
Demiştim bütün yollar sana çıkıyor diye
Roma’ya Bağdat’a değil
Bana nazını motiflendirmeden önce
Renkler değişebilir imasını defalarca yapmıştım
Sonbahar, Sonbahar !
Benim büyük bir derdim var
Çünkü her sonbahar
Alır götürür beni sert rüzgar
Sonbahar, Sonbahar !
Ben yılları yakalamaya çalışıyorum
Yıllar beni yok etmeye çalışıyor
Ben yılları saymaktan bıktım
Yıllar beni ezmekten bıkmadı
Ben yıllara bir şeyler vaat ediyorum
Sarı yaprak düşmek üzereydi yere
O anda yanımdan uçtu bir kelebek
Yavrum masada duruyordu
Karşımdaysa benim bebek
Her yer olmuş sessiz
Z - Kuşağı
Zamanın uşağı
Hızla kişilikleri
Düşüyor aşağı
Bu sayısal yerliler
Şu aralar düşüncelerimin saldırısı altındayım
Hiçbir şey işe yaramıyor
Yeni stratejiler geliştirsem de boş
Müsebbibi malum; şu eski fotoğraflar…
Fotoğraflar ki beni geçmişe götüren
Fotoğraflar ki bakınca beni öldüren
Ölmek mi, o da ne?
Eklemek mi?
Ekilmek mi?
Beklemek mi?
Gitmek mi?
İtilmek mi?
Ölüm en büyük bilinmezin adı
Ölüm en büyük gizemin adı
Bütün canlıların tek korkusu
Vardan sonra yok olmanın adı
Kurtun avcıyı avladıĝ ı gibi,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!