Diyordum ki kendime;
Sadece bana bakıyordu gözleri.
Hayranı olduğu yapılar vardı onun.
Ama o, onların umrunda bile değildi...
Gizemini saklamalıydı şiirler.
Yalnız ve sadık gölgem
Geceye bir anarşi bıraktık yine
Kaldırımlarda biraz korku,
Biraz da hayransı bir bakış.
Şehir şükrediyor haline...
Kabullenemediğin şiirlerim oldu.
Hep bir insan elbisesi giydirdin onlara.
Aşikar edebildiğim günahlarıma rağmen,
Yüreğin yetmezdi sakladıklarıma.
Kalp atışım hakim oluyor yatağıma.
Bir seherin yamacından yazıyorum,
Yüzüne söyleyemediklerimi sana.
Yok öyle aramızda mesafeler.
Yıllardır sensin duran yanıbaşımda...
Karlı dağların eteğindeyken,
Bu dünyadaki uzatmalar,
Bir çay davetine bakar.
Çay da toprak kokuyor.
Ölen yine mevsimlik işçiler...
Nükleer yalanlar söyledim
Ömrüm kısaldı bu yüzden
Bir vaad olsaydı yaşardım
Dişi kuşun yokluğuna rağmen
Bir şükür secdesi bekler beni
İçimde çıkmak için,
Sırasını bekleyen canavarlar.
Aklımın yükü ağır diyorum.
Anlamaya yanaşmıyor yaratılmışlar...
Fotoğraf çekildim cinlerimle.
Gönlüne doğru aldığım nişan.
Ateşlediğimde çıkan her şiir
Ne sen yoruldun vurulmaktan
Ne ben mühimmat toplamaktan
Kaç kez yok ettim kalkanlarımı
Kırık dökük şiirlerim var,
Tamamlanmaya muhtaç.
Varlığından habersiz harfler,
Pembe ve biraz utangaç...
Derdimin dostu idin.
Altmışlarda zenciydim.
Doksanlarda müslüman
Zulümler bende denendi ilk
Ben ilk öldürülen insan.
Kaybedenlerde seri başı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!