Emeğim sofrası Şiiri - Ömer Tarım

​Toprağa düşerken alın terimiz
Bereket fışkırır coşar yerimiz
Paylaşmak oldukça tek bir derdimiz
Emeğin tadını bilenler gelsin

​Buğday başağıyla başlar döngümüz
Huzurla dolunca güzel günümüz
Emekle yoğrulur bizim dünkümüz
Hakça bölüşmeyi bulanlar gelsin

​Tarlada bitenin haktır meyvesi
Sofraya konulan en has sevmesi
Göz nuru dökmenin budur hevesi
Yorgunluk içinde gülenler gelsin

​İnce bir sızısı vardır bağların
Dumanı tütmüyor ıssız dağların
Meyvesi boldur hep bütün ağların
Dalından elması yolanlar gelsin

​Bakır tencerede kaynayan aştır
Birlikte pişirmek inan ki hoştur
Ömür bir yoldur ki zaman da koştur
Sofraya gönlünü salanlar gelsin

​Özlenen tadıdır köyün ocağı
Geniştir dünyanın sevgi kucağı
Hiç eksik olmasın dostun otağı
Dostlukla yerinde kalanlar gelsin

​Mevsimin rengidir sebze bahçesi
Toprağın insana bitmez lehçesi
Yürekten gelendir sevgi bohçası
Halin hatırını soranlar gelsin

​Kışın erzakıdır kuru yemişler
Sırayla dizilir taze yemişler
Emeği övmeyi bize demişler
Bir lokma ekmeği bölenler gelsin

​Dünya bir şölendir kıymet bilene
Umutla bakınca her gün gülene
Emekçi elinden hakkı alana
Adalet sofrası kuranlar gelsin

​Kocapırım der ki sofralar dolsun
Çalışan insanın yüzü şen olsun
Dünyada bu düzen daim var olsun
Üretip yaşama dalanlar gelsin

Ömer Tarım
16 Haziran 2026