Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
VAY YALAN DÜNYA
Eşdikçede vurdun taşa
Vay gidi vay yalan dünya
Emeğimi verdin boşa
Vay gidi vay yalan dünya
Kapı alçak, kafamız dik
Biraz olsun eğilmedik
Alnımıza çarptı eşik
Vay gidi vay yalan dünya
Veda edip devran, deme
Serdar iken olduk seme
Balık gibi koştuk yeme
Vay gidi vay yalan dünya
Özde sızı, gözde duman
Zevraki’ye vermez aman
Göçtü gençlik, geçti zaman
Vay gidi vay yalan dünya
www.zevraki.com
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta