8. Bölüm
Son geceleriydi. Dolapta kalan yiyeceklere bakıp, eksik olanları belirledikten sonra telefonla siparişlerini verdiler. Yine rakı dolu bir akşam olacaktı. Dolapta kalan 3 şişe bira gündüz içilmişti. Elvan hiç bira içmemişti. Aradan çok zaman geçmeden kapıları çalındı. Siparişleri gelmişti. Malzemeleri alıp tezgâhın üzerine koydular. Hesabını ödedikten sonra kapıyı kapattı. Ellerinde kalan tüm yiyeceklerle güzel bir masa kurmuştu Elvan.
Karanlık çökmüş saat 20.00 olmuştu. Güzelliğine diyerek kadehini kaldırdı.
Gülümsedi Elvan eşlik etti…
Vay be bu son gecemiz diyerek söze girdi. Peşinden rakı kadehini kafasına götürüp bitirdi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta