Ellisinde Biri Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Yaşı elli,
Yalnızlıktan bükük beli
yüzündeki çizgileri
göstermiyor gizemini
ama ki halinden belli,
Beklentisi hep git gelli
çok ümitli değil lakin
vazgeçmemiş de temelli.

Yaşı elli,
Yormuş hayat keşmekeşi
kaldırmış atmış geçmişi
Sırrını aynaya gömmüş
Bir deri bir kemik gerisi
Anlaşılmıyor gizemi
Çok yorulmuş anılardan
Keder, yokluk, acılardan
Nevi şahsına münhasır
Bir hali var gayet uçuk
tekdüze değil ahengi
Hazırlık yapıyor sanki
başka liman, başka gemi
Bir yanı gitmekten yana
Bir yanı kal diyor daha

Yaşı elli
Gün olur ki yüzyıl gibi
Gönül kırgın, gözler nemli
Bekleyenler çok usandı
Bir başlasa göç mevsimi
Bıçak kemiğe dayandı
Temel belli, hedef belli

Yaşı elli
Yüzünde inişli çıkışlı
hem varın hem yokun izleri
Karın tok, şekil afili
Aynaları matlaştırmış
Yok hayatın gailesi
Bu kadar çaba boşuna
Değmiş ki dünya okuna
ortama uyum sağlayıp
ortalıkta kalmış sonra
Acımasız bir dünya bu
Tarumar etmişler ruhunu

Yaşı elli
sıfatı gayet çelebi,
Yok efkarı umumisi
Gözleri filim şeridi
Hep kan, çocuk döşekleri
ah vah eden çok fazla da
Açlık hala açık ara...
Hesapsızlık bu dünyada
Artırmıyor nedameti
Din, iman, merhamet, vicdan...
Yok kıymeti harbiyesi