Eller Eller Şiiri - Dr Yusuf Polat

Eller, ortak kaderin beş ince dalı gibi
Bir gövdeye tutunur hepsi;
Benzemese de birbirine
Hiçbirinin ömür denen hayat hikâyesi

Kimi, yorgun bir akşamın sessizliğinde
Dizlerinin üstüne düşmüş dua gibidir;
Kimi, bir yabancının omzunda
Kardeş sıcaklığını arar her uzanışında

Sabunun ve suyun beyaz yalnızlığında
Derisi incelen kadın elleri...
Çocuk saçlarını yıkamaktan
Kendi baharlarının sesini unutan eller...

Bir avuç var ki; açılınca artık kapanmaz
Yoksulluğun en derin izini
Parmak çizgilerinin derinliğinde yaşatır
Parmaklığın soğuk demirine sarılan eller...

Eller kimi titreyerek zamanı taşır,
Kimi nasırlarında ömrün çilesini saklar.
Ve her el, görünmeyen yazgısını taşır
Çünkü insanı anlatan yüzü değildir yalnız;
En uzun şiiri,
Çalışmaktan yorulmuş birinin elleri yazar.