Elimle Yıktım Şiiri - Şevki Çiftçi

ELİMLE YIKTIM

Ben dünyamı kendi elimle yıktım,
Her gece göz yaşı dökmekten bıktım,
Sandım ki alayın illiyine çıktım,
Halbuki esfeli safilindeyim.

Rabbim kurtar beni işbu haletten,
Bıkmıyor şu nefis hiç dalaletten,
Mağrurdur başı sanki asaletten,
Halbuki esfeli safilindeyim.

Şu naçiz bedenimde zafiyet var,
Yarabbim sen bana hep afiyet ver,
Baktım ki âlemde izafiyet var,
Halbuki esfeli safilindeyim.

Bozuldu düzenim, yıkıldı tahtım,
Sana ulaşmaktır tek büyük ahtım,
Doğruyu ararken kayboldu bahtım,
Kurtar Ya Rab Esfeli safilinden.

​Dünya bir han imiş, kalmayacağım,
Fani olan şeye dalmayacağım,
Dost kapısından ayrılmayacağım,
Kurtar Ya Rab Esfeli safilinden.

Şevki Çiftçi 20.07.2024