Elimi Bırakma Şiiri - Yücel Özkü

ELİMİ BIRAKMA
Akşam göle eğmiş mor yüzünü,
Rüzgâr kıyılardan toplar hüznünü.
Bir yol bulur kalbine,
Sessiz yürüyelim, elimi bırakma.

Ay düşer sulara, gece çoğalır,
Bir türkü içimde usulca kalır.
Sen yanımda olsan, dünya susar,
Gecenin koynunda elimi bırakma.

Zaman avucumda süzülen kum,
Dünler kıyımızda suskun bir iz.
İçimizde yarım bir türkü kaldı,
Yollar uzasa da elimi bırakma.

Bir gün göl susarsa, rüzgâr dinerse,
Akşam son ışığını bize indirirse,
Adımız bir türkü olup söylenirse,
O türküyü söyle, elimi bırakma.

YÜCEL ÖZKÜ
1 Eylül 2026/22:15