Elif Gibi Yalnızım Şiiri - İsmet Murat

ELİF GİBİ YALNIZIM
Ne esrem var ne ötrem,
Elif gibi yanlızım.
Bulunmaz cezmim şeddem,
Elif gibi yalnızım.

Eğri büğrü örekem,
Yerle yeksan derekem,
Bulunmuyor harekem,
Elif gibi yalnızım.

Göze görünür azım,
Medd'i munfasıl lazım,
Kış oldu bahar yazım,
Elif gibi yalnızım.

Ne şah'ım, ne bir vezir,
Nereden gelsin nezir,
Uğramaz medd'i cezir,
Elif gibi yalnızım.

Çoğalınca muarız,
Demediler biz varız,
Rest çekti meddi arız,
Elif gibi yalnızım.

Vakıf, ibtida vasıl,
Kayboldu yedek asıl,
Göremedim vel hasıl,
Elif gibi yalnızım.

İzharı kameriyye,
Ol idgamı şemsiyye
Eylemedi medhiyye,
Elif gibi yalnızım.

Tenvin ile sakin nun,
Olmadı benden memnun,
Tükenmez bendeki bun,
Elif gibi yalnızım.

Garip Müçtehit kul'um,
Bellidir benim yolum,
İzhar'a ermez kolum,
Elif gibi yalnızım.

Sözlük:
Dereke: Aşağı derece
Öreke: Eğrilmekte olan yün, keten vb.
şeylerin tutturulduğu, bir ucu çatal
değnek
Hareke: Arap alfabesiyle yazılmış
metinlerde üstüne ve altına
konduğu ünsüzlerin birer ünlü ile
okunmasını sağlayan işaret
Nezir:Adak
Muarız: Karşı koyan, karşı çıkan
Bun :Sıkıntı

İsmet murat (Müçtehit)
Halk Şairi